Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/2461 K.2025/6915

Yargıtay 6. Ceza Dairesinin, 10.02.2025 tarihli ve 2023/12514 Esas, 2025/1503 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 22.05.2025 tarihli ve 2025/47894 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 308 inci maddesinin birinci fıkrasında belirtilen kanunî süresinde yapılan itiraz başvurusu üzerine dava dosyası, aynı Kanun’un 308 inci maddesinin ikinci fıkrası gereği Dairemize gönderilmekle, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından, sanık hakkında yerel mahkeme tarafından verilen kararın daha önce Yargıtay tarafından basit yargılama usulü uygulanması gerektiği gerekçesiyle bozulduğu, bu bozma kararı üzerine ilk derece mahkemesi tarafından genel hükümlere göre duruşma açılarak yasa değişikliğinin de sanığın lehine olması sebebiyle, sanık hakkında CMK'nın 251/3. maddesi uyarınca tehdit ve hakaret suçlarından verilen cezalardan 1/4 oranında indirim yapılarak bozmaya uymak suretiyle hüküm kurulduğu, bu haliyle hükmün CMK'nın 251. maddesine göre değil genel hükümlere göre bozmaya uyulup duruşma açılmak suretiyle verildiği,

dosyanın evveliyatında da iki defa Yargıtay nezdinde temyiz incelemesinden geçtiği, bu sebeple bozma sonrası basit yargılama usulü uygulanmak suretiyle tehdit ve hakaret suçlarından kurulan hükümlerin yasa yolunun temyiz olduğu ve esasa ilişkin inceleme yapılması gerektiği hâlde hükümlerin itiraz yasa yoluna tabi olduğu gerekçesiyle, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin "incelenmeksizin iade" kararının kaldırılması ve yerel mahkeme kararı esastan incelenerek sanık hakkında açılan davaların gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle "Düşürülmesine" karar verilmesi gerektiği düşüncesi ile itiraz yasa yoluna başvurulmuştur.

II. GEREKÇE

Sanık hakkında 5271 sayılı Ceza Muhakemeleri Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 251 inci maddesi uyarınca basit yargılama usulü uygulanarak verilen hükümlerin, 5271 sayılı Kanun'un 252 nci maddesine göre itiraz yoluna tabi olduğu görüşüyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın itirazının yerinde olmadığı sonucuna varılmıştır.

III. KARAR