Karar Özeti
6. Ceza Dairesi 2025/2603 E. , 2025/6596 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/121 E., 2023/196 K. SUÇ : Nitelikli Yağma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade Sanığın "...dosyamını onaylanmasını istiyorum..." şeklinde dilekçe ibraz etmesinden sonraki tarihl
Karar Detayı
6. Ceza Dairesi 2025/2603 E. , 2025/6596 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/121 E., 2023/196 K. SUÇ : Nitelikli Yağma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İade Sanığın "...dosyamını onaylanmasını istiyorum..." şeklinde dilekçe ibraz etmesinden sonraki tarihli dilekçesinde temyiz iradesi içeren savunmalarda bulunması da dikkate alındığında sanığın asıl iradesinin temyizden vazgeçmek değil de dosyanın bir an önce sonuçlanmasına veya öncelikle incelenmesine yönelik olduğu belirlenerek yapılan incelemede; Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ A. Bozma Bakırköy 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 08.03.2022 tarihli kararının, istinaf edilmesi üzerine İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesi tarafından verilen istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin kararın sanık müdafii tarafından temyiz edilmesi sonrasında, Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 06.03.2023 tarihli kararı ile bozulmasına ve dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine gönderilmesine karar verilmiştir. B. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Bozma üzerine Bakırköy 21. Ağır Ceza Mahkemesinin, 05.06.2023 tarihli ve 2023/121 Esas, 2023/196 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 149/1-a-d-h, 168/3, 53, 63 ve 58 maddeleri uyarınca 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve hükmedilen hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ... Müdafiinin Temyiz İstemi Mağdurların soyut iddiaları dışında mahkumiyet için yeterli delilin bulunmadığına, suça konu telefonu müzik dinlemek için alıp bir saat sonra iade edildiğine, suçun sanık tarafından işlenmediğine, sanığın haksız yere ceza aldığına ve beraat etmesi gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. 7550 sayılı Yasanın 15. maddesiyle 5275 sayılı Yasanın 108/3. maddesinde yapılan "...ikinci defa tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda birinci fıkradaki koşullu salıverilme süreleri uygulanır..." şeklindeki değişikliğin infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, anlaşıldığından, sanık ... müdafiinin temyiz istemi yerinde görülmemiş, İlk Derece Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Bakırköy 21.Ağır Ceza Mahkemesinin kararında, sanık ... müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 ve 289. maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Bakırköy 21. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 29. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 23.06.2025 tarihinde karar verildi.