KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2025/2592 E., 2026/386 K.
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2026
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ceza Dairesi
- Sayısı
- 2019/2642 E., 2020/1871 K
- Suç
- Nitelikli yağma
- Hükümler
- İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı
- Tebliğname görüşü
- Bozma
Karar Detayı
429 kelime·2 dk okuma·3 bölüm
Yapılan ön inceleme neticesinde; hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKİ SÜREÇ
A. İlk Derece İstanbul 17. Ağır Ceza Mahkemesinin 21.05.2019 tarihli ve 2018/392 Esas, 2019/220 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-c, 62. maddeleri uyarınca neticeten 8 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına, sanık ... hakkında cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B. İstinaf İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi
8. Ceza Dairesinin 21.09.2020 tarihli ve 2019/2642 Esas, 2020/1871 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ve müdafilerinin istinaf başvurularının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. maddesi uyarınca, esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ
A. Temyiz Sebepleri 1. Sanık ... ve Müdafinin Temyiz İstemleri Suçun işlenmediğine, mağdurun soyut beyanı dışında somut delil bulunmadığına, değer azlığının dikkate alınmadığına, ilişkindir. 2. Sanık ...'in Temyiz İstemi Suçun işlenmediğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine, ilişkindir. B.
Değerlendirme ve Gerekçe Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdiri ile Bölge Adliye Mahkemesi'nin kararına göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir. Ancak.
1. Mağdurdan 30,00 TL paranın alındığı olayda, suç tarihi olan 04.09.2018 itibariyle paranın satın alma gücü ve günün ekonomik koşulları birlikte dikkate alınarak, sanıklara verilen cezada değer azlığı nedeniyle indirim yapılması gerektiğinin gözetilmemesi, 2. Sanık ... hakkında tekerrür uygulamasına esas alınan ...
3. Asliye Ceza Mahkemesinin 15.06.2017 tarihli ve 2017/333 Esas, 2017/979 Karar sayılı ilâmındaki doğrudan verilen 3.000,00 TL adli para cezasının kesin nitelikte olduğu ve tekerrüre esas alınamayacağı, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas olacak başka mahkûmiyet kaydının da bulunmadığı anlaşılmakla, şartları oluşmadığı hâlde sanık hakkında 5237 sayılı Kanunun 58. maddesinin uygulanması, hukuka aykırı bulunmuştur.
III. KARAR
Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle sanıklar ile sanık ... müdafiinin temyiz istemleri yerinde görüldüğünden İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 8. Ceza Dairesinin 21.09.2020 tarihli ve 2019/2642 Esas, 2020/1871.Karar sayılı kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca İstanbul