Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/2623 K.2025/9999

Bölge Adliye Mahkemesince verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanun'un 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin olabilir.'' ve aynı Kanun'un 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek katılan vekili tarafından ileri sürülen temyiz sebeplerine yönelik yapılan incelemede;

02.12.2024 tarihli bozma ilamına yanlış anlam verilmek suretiyle iki dereceli yargılamalarda aralarındaki bağlantı sebebiyle davaların birleştirilemeyebileceği ile yargılamanın sürüncemede kalma ihtimalleri dikkate alınarak öncelikle bozma ilamı doğrultusunda ilk derece mahkemesi hükmünün istinaf yolu ile değerlendirilmesinde, dava konusu olmayan eylemler nedeniyle suçların ihbarı ve sonrasında mümkün olması halinde varsa kovuşturmalarının birleştirilmesi,

bunun mümkün olmaması halinde ise bu kez kovuşturmaya yer olmadığı kararı veya kesinleşen mahkeme kararlarına ait dosyaların denetime olanaklı getirtilmesinin sağlanmasından sonra bir bütün halinde sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerekliliğinin ilk derece mahkeme kararına yönelik bir bozma sebebi olarak gösterilmesi zorunluluğu gözetilmeksizin yazılı şekilde suç duyurusunda bulunulması ile yetinilerek beraat kararı verilmiş olması,