Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/2727 K.2026/1095

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü: Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak.

Dosya kapsamına göre, uyarlama yargılaması yapılırken infaz yasası hükümleri nazara alınmaksızın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 7/2. maddesi ile 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun’un 9/3. maddesindeki “Lehe olan hüküm, önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak, ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle belirlenir.” şeklindeki düzenleme karşısında, önceki ve sonraki temel ceza kanunlarının ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak,

ortaya çıkan sonuçların birbirleriyle karşılaştırılması suretiyle lehe yasanın belirlenmesi gerektiği, Sanık hakkında şikâyetçilere yönelik olarak her bir mağdura karşı 5237 sayılı Kanun'a göre 149/1-a-c-d, 62. maddeleri uyarınca 2 kez ayrı ayrı hüküm kurulup sonuç cezalar tespit edilip, 765 sayılı Kanun'a göre (2 kez) 497/1, 65/3, 80, 59. maddeleri ile verilip kesinleşen hükümleri karşılaştırılarak hükümlü yararına olan yasanın belirlenerek,

uyarlama yargılamasında kazanılmış hak olmayacağının gözetilmesi gerekmekte olup, her iki Kanun'a göre tespit edilen sonuç cezalar karşılaştırıldığında ise sanık hakkında 765 sayılı Yasa'ya göre kurulmuş olup önceden kesinleşmiş bulunan hükmün lehe olduğunu anlaşılması karşısında; uyarlama talebinin reddi ile Bakırköy 13. Ağır Ceza Mahkemesinin, (...