Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/2785 K.2025/6850

Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

Sanığın eylemine uyan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106 ncı maddenin birinci fıkrasının birinci cümlesi kapsamında düzenlenen tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre, aynı Kanun’un 66/1-e, ve 67/4. maddelerinde öngörülen 12 yıllık olağanüstü dava zamanaşımının, 5271 sayılı Kanun'un 253/21. maddesi uyarınca uzlaşma için ilk teklifin yapıldığı tarihten uzlaştırma raporunun düzenlenerek uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar geçen durma süresi de nazara alındığında suç tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,