Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/3193 K.2026/929

Mala zarar verme suçundan sanıklar .... ve ...'in, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 151/1, 62... /2 maddeleri gereğince 2.000,00 Türk lirası adlî para cezası ile cezalandırılmalarına dair Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/06/2022 tarihli ve 2019/1389 esas, 2022/1426 sayılı kararına karşı, Adalet Bakanlığı'nın 12.05.2025 gün ve 94660652-105-26-924-2024-Kyb sayılı yazısı ile Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 23/05/2025 gün ve 2025/62293 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderildiği,

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre. 2559 sayılı Polis Vazife ve Selahiyet Kanunu’nun Ek 6. maddesinde, “...İşleme başlanmadan önce, teşhiste bulunacak kişinin faili tarif eden beyanları tutanağa bağlanır. Teşhis işlemine tâbi tutulan kişilerin birden fazla ve aynı cinsten olması, aralarında yaş, boy, ağırlık, giyinme gibi görünüşe ilişkin hususlarda benzerlik bulunması gerekir. Teşhis için gerekli olması halinde, şüphelinin görünüşü ile ilgili gerekli değişiklikler yapılabilir.

Teşhis işlemine tâbi tutulan kişilerin her birinde, teşhis sırasında bir numara bulundurulur. Teşhiste bulunan kişi ile teşhis işlemine tâbi tutulan kişilerin birbirini görmemesi gerekir. Teşhis işlemi en az iki kez tekrarlanır ve teşhiste bulunması istenen kişiye, şüphelinin teşhis edilecek kişiler arasında yer almıyor olabileceği hatırlatılır.

Teşhis işlemine tâbi tutulan kişilerin, bu işlem sırasında birlikte fotoğrafları çekilerek veya görüntüleri kayda alınarak, soruşturma dosyasına konur. Şüphelinin fotoğrafı üzerinden de teşhis yaptırılabilir. Ancak tek bir fotoğraf veya aynı kişinin farklı fotoğrafları üzerinden teşhis yaptırılamaz. Değişik kişilerin fotoğraflarının aynı büyüklük ve özellikte olmaları gerekir.

Teşhis işlemi tutanağa bağlanır." şeklinde düzenleme karşısında, dosya kapsamında bulunan 09/06/2019 tarihli teşhis tutanağının incelenmesinde, teşhisin söz konusu usule uygun olarak yapıldığının kabul edilemeyeceği gibi, kovuşturma aşamasında da yüzleştirme işlemi yapılmadığı cihetle; hükme esas alınamayacak delile itibar edilerek mahkumiyet kararı verilmesinde, isabet görülmediğinden anılan kararın bozulması gerektiğinin ihbar olunduğu anlaşılmıştır.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE,

2. Eskişehir 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 20/06/2022 tarihli ve 2019/1389 esas, 2022/1426 Karar sayılı kararının, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA,