Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/3227 K.2025/8681

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Isparta 5. Asliye Ceza Mahkemesinin, 15.10.2019 tarihli ve 2019/301 Esas, 2019/646 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-c maddesi uyarınca beraatlerine karar verilmiştir.

B. İstinaf

Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 11. Ceza Dairesinin, 22.09.2021 tarihli ve 2020/466 Esas, 2021/2434 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik katılanın istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanıklar hakkında mala zarar verme suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 151/1-1, 152/2-a, 62... üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına ve sanık ... için 58. madde gereği mükerirlere özgü infaz rejimine göre çektirlmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Sanıkların Temyiz İstemi Suçun maddi ve manevi unsurlarının oluşmadığına, delil bulunmadığına, eksik inceleme ile karar verildiğine, fazla ceza tayini ve lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine ve 5237 sayılı Kanun'un 51 . maddesinin eksik ve yetersiz gerekçe ile uygulanmadığına ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Suç tarihinde saat 01.20 sıralarında şikâyetçinin aracının yakıldığı olayda;, olay yerini gören kamera kayıtlarının incelenmesinde ve alınan Adli Tıp Kurumu bilirkişi raporuna göre, eylemi iki kişinin gerçekleştirmiş olup gerek kamera mesafesi ve gerekse kişilerin yüzlerinin kapalı olması ve de kamera çözünürlüğüne göre sanıkların fotoğrafları ile görüntüler üzerinden eşleşme sağlanamadığı, şikâyetçi sanıkları tanıdığını, görüntülerdeki kişilerin yüzleri gözükmese de sanıklar olduğunu hareketlerinden anladığını beyan etmiş ise de;

sanıkların atılı suçu kabul etmediği gibi yüklenen suçu işlediklerine ilişkin, sanıkların hükümlülüğüne yeterli, kesin ve inandırıcı hukuka uygun kanıtlar bulunmadığı gözetilmeden olayda şüphenin söz konusu olduğu şüpheden sanıkların yararlanması gerekeceği genel ceza hukuku ilkesi de gözetilerek beraatleri yerine yazılı biçimde hükümlülüklerine karar verilmesi, hukuka aykırı bulunmuştur.

III. KARAR