Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/3236 K.2025/8460

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesinin 04.07.2018 tarihli ve 2016/853 Esas, 2018/473 Karar sayılı kararı ile; sanıklar hakkında; mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 152/1-a, 62, 51... . maddeleri uyarınca ayrı ayrı 10 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 17.02.2020 tarihli ve 2019/383 Esas, 2020/287 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanıklar ve sanık ... müdafiinin istinaf başvurusu üzerine, sanıklar hakkında, mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün kaldırılmasına ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-a maddesi gereğince sanıkların ayrı ayrı beraatlerine ve kararın hükmü istinaf etmeyen sanık ...'a sirayetine karar verilmiştir.

II.TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanıklar hakkında özetle mahkûmiyet kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, yargılama sonucunda oluşan kanaat ve takdire göre beraat kararının yasal bağlamda ve gerekçesi gösterilerek belirlendiği, anlaşıldığından, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ile re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun’un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKÜMLERİN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Ankara 7. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine,