Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/3460 K.2025/10084

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece

Adana 16. Asliye Ceza Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli ve 2022/153 Esas, 2023/145 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında katılana yönelik mala zarar verme suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 151/1, 151/2-a, 62, 50/1-a, 52/2-4 maddeleri uyarınca 4.000,00-TL Adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilerek daha öncesinde açıklanması geri bırakılan hükmün aynen açıklanmasına karar verilmiştir.

B. İstinaf

Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin, 27.02.2024 tarihli ve 2022/2630 Esas, 2024/578 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik katılan vekili ile sanık müdafiinin istinaf başvurularının kabulü ile duruşma açılmaksızın yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 280/1-a. ve 303/1-a. maddeleri uyarınca mala zarar verme suçundan kurulan mahkûmiyet hükmünün kaldırılarak, 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmek suretiyle düzeltilerek esastan red kararı verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri

Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Sanığın üzerine atılı suçun maddi ve manevi şartlarının oluştuğuna ve sanığın üzerine atılı suçtan üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe

Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, olay ve dosya içeriğinde göre, sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan beraat hükmünde herhangi bir isabetsizliğin bulunmadığı, ayrıca dosyada 5271 sayılı Kanun'un 289. maddesinde sayılan hukuka kesin aykırılık hâllerinin herhangi birinin varlığının da bulunmadığı anlaşıldığından, katılan vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde hükümde hukuka aykırılık bulunmamıştır.

III. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin kararında, katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 288 inci ve 289 uncu maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye uygun olarak oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,