Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/3594 K.2025/8676

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:

Sanığın üzerine atılı mala zarar verme suçundan yürütülen yargılamanın karar oturumunda, Marmara 5. nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan hükümlü olduğunun anlaşılması karşısında, sanığın yüzüne karşı verilip, 15/10/2015 tarihinde tefhim edilen kararın yasa yolu bildiriminde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 263. maddesine göre "cezaevinde bulunan hükümlünün bulunduğu ceza infaz kurumu ve tutukevi müdürüne beyanda bulunmak suretiyle veya bu hususta cezaevi aracılığıyla vereceği dilekçe ile kanun yoluna başvurabileceği hususunun belirtilmemesi nedeniyle" sanık tarafından öğrenme üzerine sunulan temyiz isteminin süresinde olduğunun kabulü ile yapılan temyiz incelemesinde;

Sanığa yüklenen ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 151/1. maddesinin gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/4 maddelerinde öngörülen 12 yıllık kesintili zamanaşımı süresine tabi olduğu anlaşıldığından sanık hakkında mahkûmiyet kararının verildiği 22.03.2012 gününden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması, Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA,

Bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında açılan kamu davasının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddesi uyarınca zamanaşımı nedeniyle DÜŞMESİNE,