Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/4352 K.2025/7572

Kanun’un 9 uncu maddesi ile eklenen, üçüncü fıkrası ve aynı maddenin dördüncü fıkrası uyarınca doğrudan temyiz yoluna tabi olduğu belirlenmekle.

Yapılan ön inceleme neticesinde; mahkemece verilen direnme kararının temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin direnme kararını temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ

A. İlk Derece Ankara

6. Ağır Ceza Mahkemesinin, 09.12.2020 tarihli, 2020/16 Esas ve 2020/410 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, yağma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 148/1, 168/4-3,1 cümle, 62, 53, 58, 63 maddelerinden 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçundan 5237 sayılı Kanun' un 102/2-1.cümle, 35/1-2, 62/1, 53,58 maddelerinden 6 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına, cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. B.

İstinaf Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin, 09.03.2022ttarihli ve 2021/275 Esas, 2022/343 Karar sayılı kararı ile, sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin ve sanık müdafiinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı Kanun’un 280/2 maddesi uyarınca kabulüne karar verilerek, duruşma açılarak yapılan yargılama neticesinde, İlk Derece Mahkemesinin mahkumiyet hükümlerinin kaldırılmasına,

sanık hakkında yağma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine, nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçu basit cinsel saldırı suçu kabul edilerek 5237 sayılı Kanun' un 73/4 ve 5271 sayılı Kanun' un 223/8 maddesi uyarınca düşmesine karar verilmiştir. C. Bozma Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 09.03.2022 ttarihli ve 2021/275 Esas, 2022/343 Karar sayılı kararının katılan Aile Çalışma ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı vekilinin temyizi üzerine, Yargıtay

6. Ceza Dairesinin 03.12.2024 tarihli ve 2023/777 Esas, 2024/12787 Karar sayılı kararı ile "Olay günü saat 07.00 sıralarında mağdurun, arkadaşından çıkıp evine gitmek için otobüs durağına doğru yaya olarak yürüdüğü sırada daha önceden tanışıklığı olmayan sanığın aracı ile yanına geldiği, arabaya binmesini istediği, mağdur kabul etmeyip yoluna devam ettiği halde arkasından tekrar gelip silah gösterip “gel bin yoksa seni vururum” demesinden korkan mağdurun sanığın aracına bindiği,

mağdur araca bindikten sonra sanığın silahı beline takıp mağdura ait eşyalarının bulunduğu çantayı elinden alıp aracın arka koltuğuna attığı, daha sonra elinde bulunan arkadaşına ait telefonu aldığı, kulağındaki küpeleri zorla aldığı, mağdur, sanığa çantasında para olduğunu onu vermesi karşılığında kendisini bırakmasını istediği, çantasındaki 180 TL para, 300 ABD Doları ve kolunda bulunan kol saatini sanığa verdiği, sanığın mağdurdan üstünü çıkarmasını istediğini, “Sen seks yapmayı seviyor musun?” diye sorduğu, mağdurun “Hayır sevmiyorum, ben şeker hastasıyım lütfen beni bırak ne istiyorsan al” dediği,

mağdurun kıyafetlerini çıkarmaya çalıştığı, sanığın pantolonu ve iç çamaşırını çıkararak cinsel organını mağdurun ağzına almasını istediği, mağdurun yüzüne tokatlar atıp saçını çektiği, ancak mağdurun karşı çıkması nedeniyle teşebbüs aşamasında kaldığı, sanık araç ile çevre yoluna girdiği ve yakıt almak için saat 8.12'de benzinliğe girdiği, mağdura hitaben “Sen arabada otur, akıllı ol, kapıyı açma yoksa seni öldürürüm” deyip markete girdiği, mağdurun bundan yararlanarak araçtan çıkıp görevlilerden yardım istediği, lavaboya girip polisi aradığı,

bu sırada sanığın görevlilerle bağrışma sesi geldiğini, sonra görevliler sanığın gittiğini söylemeleri üzerine lavabodan çıktığı, sanığın gitmiş olduğunu gördüğü ve araçla birlikte kişisel eşyalarının, 180 TL para, 300 ABD Doları, küpe ve arkadaşına ait samsung marka telefonun ve kol saatinin de araç ile birlikte gittiği, sanık yakalanınca arabada olduğunu sonradan fark ettiğini belirterek kolluk kuvvetlerini aracın bulunduğu yere götürüp araçta bayana ait olduğunu söylediği 1 adet ... marka cep telefonu, 1 adet siyah çanta ve içinde kıyafetler bulunun bir adet beyaz bez çanta ve kol saatini iade ettiği, ancak 180,00 TL,

300 ABD Doları ve bir çift altın küpesinin iade edilmediğinin, mağdurun aşamalardaki tutarlı beyanları, adli muayene raporu, ifadeli canlı teşhis tutanağı, yakalama ve geçici muhafaza altına alınma tutanağı, CD izleme tutanağı, tanıklar petrol istasyonu çalışanları ... ve ...’nin aşamalardaki mağduru destekleyen beyanları bir bütün halinde değerlendirildiğinde, sanığın eyleminin bir bütün halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a maddesinde düzenlenen nitelikli yağma ve aynı Kanun 102/2-1.cümle, 102/3-d,

35. maddelerinde düzenlenen vücuda organ sokmaya teşebbüs ederek nitelikli cinsel saldırıya teşebbüs suçunu oluşturduğu gözetilmeden kanıtların takdirinde yanılgıya düşülerek sanığın suçlardan kurtulmaya yönelik kaçamaklı savunmalarına dayanmak suretiyle yerinde ve yeterli olmayan gerekçe ile sanık hakkında beraat kararı verilmesi" nedeniyle bozulmasına ve dava dosyasının 5271 sayılı Kanun’un 304/1 maddesi uyarınca Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesine gönderilmesine karar verilmiştir. D. Bozmadan Sonraki Yargılama Süreci Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 19.03.2025 ttarihli ve 2025/118 Esas, 2025/343 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun’un 307/3 maddesi uyarınca direnilmesi ile sanık hakkında yağma suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-a maddesi uyarınca beraatine, basit cinsel saldırı suçundan 5237 sayılı Kanun' un 73/4 ve 5271 sayılı Kanun' un 223/8 maddesi uyarınca düşmesine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ

A. Temyiz Sebepleri Katılan Aile ve Sosyal Hizmetler Bakanlığı Temyiz İstemi Sanığın üst hadden cezalandırılması gerektiğine ilişkindir. B.

Değerlendirme ve Gerekçe Oluş ve dosya kapsamına göre, sanığın üzerine atılı yağma ve cinsel saldırı suçu sübut bulduğu halde, sanık hakkında yağma suçundan verilen beraat ve cinsel saldırı suçundan verilen düşme kararlarının gerekçe ve sonuçları itibariyle yerinde görülmediğinden bozulmasına dair Dairemizin 03.12.2024 tarihli ve 2023/777 Esas, 2024/12787 sayılı kararı usul ve yasaya uygun bulunmakla, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi

17. Ceza Dairesinin, 19.03.2025 ttarihli ve 2025/118 Esas, 2025/343 Karar sayılı ilamındaki direnme kararı yerinde görülmemiştir.

III. KARAR