Karar Özeti
6. Ceza Dairesi 2025/4475 E. , 2025/7714 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1840 E., 2025/1322 K. SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, te
Karar Detayı
6. Ceza Dairesi 2025/4475 E. , 2025/7714 K. "İçtihat Metni" MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/1840 E., 2025/1322 K. SUÇ : Nitelikli yağmaya teşebbüs HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.07.2020 tarih, 2019/1-52 Esas ve 2020/359 Karar, 12.03.2020 tarih, 2018/1-337 Esas ve 2020/176 Karar, 23.10.2018 tarih, 2017/1-842 Esas ve 2018/457 Karar sayılı kararlarında belirtildiği üzere; temyiz kanun yolu başvurusunda bulunulduktan sonra, ilgililerin temyiz başvurusundan "feragat" ya da "vazgeçme" vb. içerikli taleplerinin, kanun yoluna başvurma hakkından feragat kapsamında değil yapılan kanun yolu başvurusunun geri alınmasını düzenleyen 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 266 ncı maddesi kapsamında değerlendirilmesi ve talep içeriğinin açıkça temyiz başvurusunun geri alınması diğer bir deyişle yapılan temyiz başvurusundan vazgeçme iradesini yansıtıp yansıtmadığına bakılmasının gerekeceği, iradenin açıkça yapılan temyiz başvurusundan vazgeçmeye yönelik olması hâlinde, temyiz davasının açılabilmesi için gerekli olan "istek" de ortadan kalkmış olacağından vazgeçilen bu temyiz davasından dolayı Yargıtayca temyiz incelemesinin yapılamayacağı, bu itibarla somut olayda sanık ...'in “..dosyamın onanmasını istiyorum.” şeklindeki dilekçesi ile asıl iradesinin temyizden vazgeçmek değil de açık ceza infaz kurumuna geçiş yapmak, daha fazla kapalı ceza infaz kurumunda kalmamak için dosyanın bir an önce sonuçlanmasına/öncelikle incelenmesine yönelik olduğu, sanığın cezaevinden gönderdiği dilekçesinde temyizden vazgeçtiğine dair açık bir ibare yazmadığı gibi müdafiinin de bu yönde bir talebinin olmadığı anlaşılmakla yapılan incelemede; I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 25.03.2025 tarihli ve 2025/69 Esas, 2025/120 Karar sayılı kararı ile sanık ... hakkında nitelikli yağma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-d, 35/2, 53... . maddeleri uyarınca 8 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine çektirilmesine karar verilmiştir. B. İstinaf Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin, 29.05.2025 tarihli ve 2025/1840 Esas, 2025/1322 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık ... ve müdafiinin istinaf başvurularının, 5271 sayılı Kanun'un 280/1-a maddesi uyarınca esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanık ... ve Müdafiinin Temyiz İstemleri Sanığın atılı suçu işlediğina dair somut delil bulunmadığına, mağdurun ilk beyanlarına gerçeği yansıtmadığından itibar edilmemesi gerektiğine, evi geçindiren kişinin sanık olduğundan yağma suçunun unsurularının oluşmadığına, olayın sanığın annesi olan mağdur ile aralarında avukat tutması hususunda basit tartışmadan ibaret olduğuna, kararın bozulması gerektiğine ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Olay günü cezaevinden yeni çıkan sanığın annesi olan mağdurun ikametine giderek 50.000,00 TL para istediği aldığı olumsuz yanıt üzerine ikametin camının kırmak suretiyle eline aldığı cam parçasıyla mağduru ölümle tehdit ettiği ve yaraladığı ancak söz konusu parayı alamadığı olayda; sanığın Bitlis Sulh Ceza Hakimliği'nce yapılan 11.02.2025 tarihli sorgusunda cezaevinden yeni çıkmış olup herhangi bir işte çalışmadığını beyan etmiş olması, mağdurun olayın sıcağı sıcağına alınan kolluk beyanını mağdurun oğlu olması sebebiyle yargılama aşamasında sanığın cezasını hafifletmek maksadı ile değiştirmiş olduğundan itibar edilebilir bulunmadığı bu haliyle 5237 sayılı Kanun'un 150/1. maddesinin uygulama koşullarının somut olayda gerçekleşmediği kanaatine varılmakla, kurulan hükümde herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden Tebliğname' deki bozma isteyen görüş edilmemiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği, 5237 sayılı Kanun'un cezanın belirlenmesi başlıklı 61/1. maddesinde belirtilen kriterler ile aynı Kanun'un 3/1. maddesinde ifade edilen cezada orantılılık ilkesi nazara alınarak belirlenen cezanın isabetli olduğu anlaşıldığından, sanık ... ve müdafiinin temyiz istemleri yerinde görülmemiş, Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle, Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesinin kararında, sanık ... ve müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve re’sen incelenmesi gereken konular yönünden 5271 sayılı Kanun'un 2 88... . maddeleri kapsamında yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Bitlis 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Van Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiine, 18.09.2025 tarihinde karar verildi.