KÜNYE
6. Ceza Dairesi 2025/4731 E., 2026/1223 K.
- Karar tarihi
- 10 Şubat 2026
- Konu
- Ceza Hukuku
- Mahkemesi
- Ağır Ceza Mahkemesi
- Sayısı
- 2025/19 E., 2025/82 K
- Suç
- Nitelikli yağma
- Hüküm
- Mahkûmiyet
- Tebliğname görüşü
- Onama
Karar Detayı
321 kelime·2 dk okuma
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın "Kararın onanmasını istiyorum.” şeklindeki 23.01.2026 tarihli dilekçeleri ile asıl iradesinin temyizden vazgeçmek değil de açık ceza infaz kurumuna geçiş yapmak, daha fazla kapalı ceza infaz kurumunda kalmamak için dosyanın bir an önce sonuçlanmasına/ öncelikle incelenmesine yönelik olduğu, temyizden vazgeçtiğine dair açık bir ibare olmadığı anlaşılmıştır.
1- Mağdurun 20.01.2025 tarihli dilekçesi ile "zararının yargılama devam ederken kovuşturma aşamasında giderildiği ve sanık hakkındaki şikâyetinden vazgeçtiği"ni belirttiği, sanık müdafiinin 21.01.2025 tarihli dilekçesi ile mağdurun zararının kovuşturma aşamasında karşılandığı gerekçesiyle yargılamanın yenilenmesi talebinde bulunduğu, Mahkemece yargılamanın yenilenmesi isteminin kabule değer görülerek sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği,
kesinleşen bir hükümle sonuçlanmış bir davanın, hangi hallerde hükümlü lehine yargılamanın yenilenmesi yoluyla tekrar görülebileceği 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 311. maddesinde tahdidi olarak sayılmış olup, somut olayda asıl karar tarihi olan 14.09.2004'den itibaren yirmi yıldan fazla süre geçtikten sonra "zararın kovuşturma aşamasında giderildiği"ne ilişkin sunulan bu dilekçelerin yargılamanın yenilenmesini gerektirecek yeni delil niteliğinde olmadığı anlaşılmakla; yargılamanın yenilenmesi talebinin reddine karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, 2- Kabule göre de.
Sanığın mağdurun zararını kovuşturma aşamasında giderdiğinin belirtilmesi karşısında ceza indirim oranının 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 168/3-2. cümlesi gereği "1/3" olarak uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde "1/2" oranında indirim yapılması suretiyle eksik ceza tayini, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.