Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2025/5855 K.2025/9877

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükümlerin temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Sanığın eylemlerine uyan 5237 sayılı Kanun'un 151/1,

125/1-4 maddelerinde düzenlenen mala zarar verme ve hakaret suçu için öngörülen cezanın türü ve üst sınırına göre aynı Kanun’un 66/1-e uyarınca hesaplanan 8 yıllık asli dava zamanaşımı süresinin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 253/21. maddesi uyarınca uzlaşma için ilk teklifin yapıldığı tarihten uzlaştırma raporunun düzenlenerek uzlaştırma bürosuna verildiği tarihe kadar geçen durma süresi de nazara alındığında ilk mahkumiyet kararının verildiği 14.04.2016 tarihi ile temyiz incelemesine konu son mahkumiyet kararının verildiği 29.05.2025 tarihi arasında dolduğu gözetilmeden,

sanık hakkındaki kamu davasının düşürülmesi yerine yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması, Bozmayı gerektirmiş, sanık ...'ın temyiz istemi bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,