Yargıtay 6. Ceza Dairesi — Kasten Öldürme Kararı (E.2025/6207 K.2025/11482)

Düzelterek onama Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 25.05.2023 tarihli ve 2021/25260 Esas, 2023/11006 Karar sayılı kararına karşı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 12.11.2025 tarihli, KD-2025/97146 sayılı itirazı üzerine yapılan inceleme neticesinde, gereği düşünüldü:

I. İTİRAZ SEBEPLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının itiraz başvurusu, "... Sanık ... lehine yapılan itirazımızın nedeni, mahkumiyet kararında yer alan tekerrüre ilişkin kararın hatalı olduğuna ve sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkindir. Şöyle ki, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesi'nin 21/03/2019 tarih, 2018/2121 Esas ve 2019/742 Karar sayılı kararında sanık hakkında tekerrür hükmünün uygulanmasına dayanak olarak Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.06.2017 tarih, 2016/378 Esas ve 2017/205 Karar sayılı mahkumiyet kararı esas alınmıştır.

Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesi'nin 07.06.2017 tarih, 2016/378 Esas ve 2017/205 Karar sayılı ilamı incelendiğinde, sanık ...'ın Türk Ceza Kanunu'nun 86/2-3-e, 62, 52/2-4 maddeleri uyarınca 3.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırıldığı, cezanın belirlenmesinde doğrudan adli para cezası ile uygulama yapıldığı, hapis cezasından adli para cezasına dönüştürülmediği, kurulan mahkumiyet hükmünün ceza miktarı itibariyle kesin nitelikte olduğunun kararda ayrıca belirtildiği tespit edilmiştir.

1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun madde 305/2 (5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun md. 272/son)'da, doğrudan verilen 3.000,00 TL'ye kadar olan adli para cezalarının kesin olup, tekerrüre esas alınmayacağı açıkça belirtilmiştir. Olayımızda sanık hakkında uygulanan tekerrüre ilişkin hükmün bu kapsamda kaldığı, tekerrüre esas alınmaması gereken kesin hükmün tekerrüre esas alındığı ve bu durumun sanık aleyhine sonuç doğurduğu tespit edilmiştir.

Sanığa ait adli sicil kaydının incelenmesinde, tekerrüre esas başka bir mahkumiyetinin bulunmadığı da belirlenmiştir. Bu kapsamda, mahkumiyet hükmünde yer alan tekerrüre ilişkin hüküm nedeniyle kararın bozulması gerektiği düşüncesiyle, sanık lehine 5271 sayılı Kanun’un 308.maddesi uyarınca itiraz olağanüstü kanun yoluna başvurulmuştur. itirazımızın kabulü ile, Yargıtay

6. Ceza Dairesi'nin 25/05/2023 tarih, 2021/25260 Esas ve 2023/11006 Karar sayılı onama kararının kaldırılması, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesi'nin 21/03/2019 tarihli, 2018/2121 Esas, 2019/742 Karar sayılı kararıyla sanık ... hakkında yağmaya teşebbüs ve kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükmünün bozulması, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hukuka aykırılığın 5271 sayılı Kanun'un 303/1-h maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık hakkında verilen hükümlerde Türk Ceza Kanunu'nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin kısımların tamamen çıkartılması suretiyle diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün Düzeltilerek Onanmasına" karar verilmesi talebine ilişkindir.

II. GEREKÇE

İtirazla ilgili yeniden değerlendirme yapılmak üzere dosya Dairemize gönderilmekle okunarak gereği görüşülüp düşünüldü: 5271 sayılı Kanun'un 272 nci maddesinin son fıkrasına 7242 sayılı yasanın 17 nci maddesi ile yapılan düzenleme ile sonuç olarak doğrudan belirlenen üçbin Türk Lirası dâhil adlî para cezalarına ilişkin mahkûmiyet hükümlerinin tekerrüre esas alınamayacağının belirtilmiş olması nedeniyle, Sanık ...'un tekerrüre esas alınan Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2017 tarihli ve 2016/378 Esas,

2017/205 Karar sayılı sayılı ilamı ile kasten yaralama suçundan mahkumiyetine dair doğrudan verilen 3.000,00 TL adli para cezasının kesin nitelikte olduğu ve sanığın tekerrüre esas başkaca ilamın olmaması nedeniyle koşulları oluşmadığı halde tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiğinin anlaşılması karşısında, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı itirazının yerinde olduğu sonucuna varılmıştır.

III. KARAR

1. Gerekçe bölümünde belirtilen nedenle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı İTİRAZININ KABULÜNE, 2. Yargıtay 6. Ceza Dairesinin 25.05.2023 tarihli ve 2021/25260 Esas, 2023/11006 Karar sayılı "Onama" ilamının KALDIRILMASINA, Antalya Bölge Adliye Mahkemesi

7. Ceza Dairesinin 21.03.2019 tarihli ve 2018/2121 Esas, 2019/742 Karar sayılı ilâmının nitelikli yağmaya teşebbüs ve kasten nitelikli yaralama suçlarından kurulan hükümlerin fıkralarında yer alan tekerrür uygulamasına ilişkin, "Sanığın daha önceden Gazipaşa Asliye Ceza Mahkemesinin 07.06.2017 tarihli ve 2016/378 Esas, 2017/205 Karar sayılı dosyasında ..kasten basit yaralama suçundan kesin olarak verilen doğrudan 3,000 TL adli para cezasına mahkum olduğu bu ilamın 07/06/2017 tarihinde kesinleştiği,

yeni suçun da yasal tekerrür süresinde işlendiği anlaşılmakla Türk Ceza Kanunu'nun 58/7 maddesi uyarınca sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına," İlişkin bölümlerin ANTALYA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 7. CEZA DAİRESİNİN HÜKMÜNDEN ÇIKARILMASINA, sözkonusu hükmün DİĞER BÖLÜMLERİNİN AYNEN KORUNMASINA, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan Antalya Bölge Adliye Mahkemesi