Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2026/2902 K.2026/4396

Dairemize gönderildiği belirlenmekle. Yapılan ön inceleme neticesinde. İlk Derece Mahkemesi tarafından verilen direnme kararının; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükümleri temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. GEREKÇE

Kabul edilebilir bir temyiz başvurusu üzerine yapılan inceleme neticesinde. Dosya kapsamına göre, mağdur ...'ün ... isimli mülk sahibi tanık ... olan iş yerini aralarında resmi bir sözleşme olmadan işlettiği, sanıklardan ...'in de yine aynı ilçede benzer faaliyet sürdüren başka bir işletmenin sahibi olduğu,

sanıklar ..., ... ve ...'in de sanık ...'ın akrabası ve/veya arkadaşları oldukları, olay tarihinde sanıkların fikir ve eylem birliği içinde gece saat 02.00 sıralarında ellerinde silah ve sopa olduğu halde mağdurun iş yerine geldikleri, tüfek ile iş yerinin içerisinde ateş ederek ve mağduru darp ederek mağdurun işlettiği iş yerine zorla ortak oldukları ve akabinde bu iş yerinin elde ettiği hasılata el koydukları, mağdurun olaya ilişkin ilk ifadesinde geçen tanık ...'ın aşamalarda verdiği beyanlarının mağdurun iddialarını doğruladığı,

sanıklar soruşturma aşamasında mülk sahibi ...'dan olan alacaklarına karşılık, kovuşturma aşamasında ise ücreti karşılığında işletmeye ortak olduklarına dair aşamalarda değişen ve çelişkili savunmalarda bulunmalarına rağmen tanık ... bu savunmaları doğrulamadığı gibi sanıklar tarafından bu hususa ilişkin herhangi bir belge de sunulamadığı,

mağdurun olayda kullanıldığını ve sanıklardan ... tarafından iş yerine getirildiğini belirttiği tüfek üzerinde yapılan incelemede sanıklar ... ve ...'ın parmak izlerinin çıktığı ve olay yerinde kolluk tarafından çekilen fotoğraflarda mağdurun beyanında geçen saçma izlerinin de yer aldığı hususları birlikte değerlendirildiğinde, sanıklar hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 149/1-a-c-d-h maddesinde tanımlanan nitelikli yağma suçunu işlediklerinden bahisle mahkûmiyet kararı verilmesi gerekirken beraat kararı verilmesi hukuka aykırı bulunmuş, İlk Derece Mahkemesinin direnme kararı yerinde görülmemiştir.

II. KARAR

Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Oltu Ağır Ceza Mahkemesinin, 18.02.2026 tarihli ve 2026/25 Esas, 2026/27 Karar sayılı direnme kararı yerinde görülmediğinden, Yargıtay