Yargıtay 6. Ceza Dairesi E.2026/3481 K.2026/5043

Yapılan ön inceleme neticesinde ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2025 tarihli ve 2025/120 Esas, 2025/293 Karar sayılı kararın sanık tarafından temyizi üzerine gereği düşünüldü: ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 10.02.2014 tarihli ve 2012/267 Esas, 2014/46 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan beraat, dava dışı diğer sanık ...hakkında mahkûmiyet hükmü kurulduğu, anılan karara karşı katılan vekili tarafından temyiz talebinde bulunulması üzerine Yargıtay 4. Ceza Dairesinin 28.11.2019 tarihli ilamı ile sanığın iştirakının tartışılması gerektiğinden bahisle bozma kararı verildiği, bozmaya uyularak ...

Asliye Ceza Mahkemesinin 22.10.2020 tarihli kararı ile sanık hakkında nitelikli tehdit suçundan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilerek anılan kararın 22.12.2020 tarihinde kesinleştiği, sanığın 18.03.2023 tarihinde işlediği tehdit suçu nedeniyle cezalandırılmasına karar verilerek mahkemesine ihbarda bulunulması üzerine ... 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 03.07.2025 tarihli kararı ile hüküm açıklanarak temyize konu mahkûmiyet hükmünün kurulduğu anlaşılmıştır.

5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 8/1. maddesi, “Bölge Adliye Mahkemelerinin, 26.9.2004 tarihli ve 5235 sayılı Adlî Yargı İlk Derece Mahkemeleri ile Bölge Adliye Mahkemelerinin Kuruluş, Görev ve Yetkileri Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca Resmî Gazetede ilân edilecek göreve başlama tarihinden önce aleyhine temyiz yoluna başvurulmuş olan kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar Ceza Muhakemeleri Usulü Kanununun 322'nci maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326'ncı maddeleri uygulanır.” şeklinde düzenlenmiştir.

07.11.2015 tarihli ve 29525 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan karar uyarınca, Bölge Adliye Mahkemelerinin 20.07.2016 tarihinde tüm yurtta göreve başlayacağı ilan edilmiş ve aynı tarihte Bölge Adliye Mahkemeleri faaliyete başlamıştır.

Görüldüğü üzere, Bölge Adliye Mahkemelerinin faaliyete başlama tarihi olan 20.07.2016 tarihinden önce verilen kararlar hakkında, kesinleşinceye kadar 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 322. maddesinin dördüncü, beşinci ve altıncı fıkraları hariç olmak üzere, 305 ilâ 326. maddelerinin uygulanacağı, 20.07.2016 tarihinden sonra verilen kararlar hakkında ise 5271 sayılı Kanun hükümlerinin uygulanacağı anlaşılmaktadır.

Bu açıklamalar ışığında uyuşmazlık konusu değerlendirildiğinde; dosyanın daha önce Yargıtay Dairelerince incelendiğinin anlaşılması karşısında, Tebliğname'de iade isteyen düşünceye iştirak edilmemiştir.

Sanığa yüklenen 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 106/2-a maddesine uyan nitelikli tehdit suçunun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasa'nın 66/1-e ve 67/2-4. maddelerinde 8 yıllık asli ve 12 yıllık kesintili dava zamanaşımı süreleri öngörülmüştür.

Hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleştiği 22.12.2020 tarihi ile hükmün açıklanmasına sebep olan ihbara konu ikinci suçun işlendiği 18.03.2023 tarihleri arasında geçen 2 yıl 2 ay 26 günlük süre içerisinde dava zamanaşımının durduğu da nazara alınarak, zamanaşımı süresini kesen son işlem olan dava dışı sanığın mahkûmiyetine karar verildiği 10.02.2014 tarihinden hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı sebebiyle duran 2 yıl 2 ay 26 günlük süre de eklendiğinde, hükmün açıklandığı 03.07.2025 tarihine dek 8 yıllık olağan dava zamanaşımı süresinin dolduğunun gözetilmemesi,