Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2009/9649 K.2010/1026

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali-tahliye davasına dair karar davacı-davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, itirazın iptali ve kiralananın tahliyesi istemine ilişkin olup, mahkemece itirazın iptali isteminin kısmen kabulüne, tahliye isteminin ve davalının kötü niyet tazminatı isteminin reddine karar verilmiş, hüküm taraf vekillerince temyiz edilmiştir.

Davacı vekili davalının Ağustos 1999 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğunu, 2002 yılına kadar 4200.-TL bedelin enflasyon oranında artırılması suretiyle kiraların ödendiğini, ancak 2002 yılında ödenmediğinden aleyhine icra takibi yaptıklarını, davalının itirazında ileri sürdüğü 01.09.1999 başlangıç tarihli sözleşmenin sadece şirket işlerinde kullanılması amacıyla verildiğini, haksız itirazın iptali ile kiralananın tahliyesini talep etmiştir. Davalı vekili müvekkilinin kiralanana yaptığı masraflara davacının önceden katılacağını bildirmesi nedeniyle yüksek bedelle sözleşme yaptıklarını ancak daha sonra davacı bundan vazgeçtiği için kira miktarının indirildiğini, kabul edilen kira bedelinin de ödendiğini davanın reddi ile kötü niyet tazminatının tahsilini savunmuştur.

1) Dosya kapsamına, toplanan delillere, kararın dayandığı gerekçelere göre davalının temyiz itirazları yerinde değildir.

2) Davacı vekilinin tahliye isteğinin reddine ilişkin temyiz itirazlarına gelince; Davacı tarafından sunulan imzasına karşı konulmayan Ağustos 1999 başlangıç tarihli kira sözleşmesinin sonradan ortadan kaldırıldığı veya feshedildiği davalı tarafından kanıtlanamadığına göre bu sözleşmeye göre uyuşmazlığın çözülmesi gerekir. Mahkemece bu sözleşmeye değer verilmesinde bir usulsüzlük yoktur. İstenen dönem kira parasının ödenmemesi nedeniyle 10.872.-TL'den itirazın iptaline karar verilmiştir. Kira parası ödenmediğine göre temerrüt olgusu gerçekleştiğinden kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken, tahliye isteminin reddine karar verilmesi doğru olmadığından tahliye isteminin reddine ilişkin hükmün bozulması gerekmiştir.