Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/11453 K.2011/2017

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye-alacak davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve alacağın tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş hüküm davalı tarafından temyiz edilmişti. 1) Dosya kapsamına, toplanan delillere, deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş ve temerrüt olgusunun gerçekleşmiş olmasına göre davalının, kiralananın tahliyesine ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir. 2) Davalının, alacağa ilişkin temyiz itirazlarına gelince;

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 1.1.2003 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmeye göre kira parasının aylık 80 TL olduğu ve kira parasının ikinci kira döneminde %50 oranında artırılacağı, üçüncü kira döneminde ise ödenen kira parasının %50 si oranında artırılacağı kararlaştırılmıştır. Taraflar arasında kararlaştırılan bu şartlar geçerli olup tarafları bağlar.

Bu durumda kira parası 1.1.2004 tarihinde başlayan kira döneminde aylık 120 TL 1.1.2005 tarihinde başlayan kira döneminde ise aylık 180 TL olarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Sözleşme ile bu tarihten sonra bir artış şartı getirilmemiştir. Davacı dava dilekçesi ile 2004 -2005 kira dönemi için aylık 120 TL den 2005-2006 kira dönemi için aylık 180 TL den, 1/1/2006 tarihinden 1/10/2009 tarihine kadar aylık 270 TL kira parasının tahsilini istemiştir.

Sözleşme ile 1/1/2006 başlayan kira dönemi ve sonrası için artış şartı düzenlenmediğinden bu tarihten sonra kira parasının aylık 180 TL üzerinden hesaplanarak karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile alacağa ilişkin istemin kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.