Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/12203 K.2011/5364

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ziynet ve çeyiz eşyalarının bedelinin tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, ziynetlere ilişkin davanın reddine, çeyiz eşyalarına ilişkin davanın kabulü ile eşyaların bedeli 7650 TL'nin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacıya ait çeyiz senedinde yazılı bulunan ziynet ve ev eşyalarının davacı evden ayrılırken davalıda kaldığını belirterek, ziynet ve eşya bedeli olan 12.700 TL'nin yasal faiziyle davalılardan tahsilini istemiştir. Davalılar vekili, davacının ziynetleri giderken üzerinde götürdüğünü, eşyaların Ankaradaki müşterek evden getirilip köyde ayrı bir evde bulunduğunu, aynen teslim etmeye hazır olduklarını ve davalı kayınpeder ... hakkındaki davanın husumet nedeniyle reddini savunmuştur.

Dosyaya sunulan 7.2.2005 tarihli davacı ve davalı kayınpeder ... tarafından imzalanan "çeyiz senedi" başlıklı belgeden ziynet ve çeyiz eşyalarının davalı ... tarafından davacıya teslim edildiği görülmektedir. Yargılama sırasında dinlenen davacı tanıkları davacı ve davalı eş ...'un davalı kayınpeder ... ile birlikte oturmadıklarını, Ankara Gölbaşında ayrı bir ev açıldığını beyan etmişlerdir. Davacı dava dilekçesinde eşyaların davalılarda kaldığını bildirmiş ise de, eşyaların kayınpederde kaldığı iddiası hayatın olağan akışına uygun değildir. Bu durumda, mahkemece davalı ... hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.