KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2010/12512 E., 2011/4205 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2011
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
276 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı kira alacağı davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, kira alacağının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kısmen kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı, dava dilekçesi ile, 2006 Mart ayından itibaren, kiralananın tahliye edildiği 1.4.2008 tarihine kadar, 2006 yılı için aylık 780 TL'den, 2007 yılı için 1000 TL'den, 2008 yılı için de aylık 1500 TL'den toplam 22.860.-TL kira alacağının tahsilini istemiştir. Davalı vekili bilirkişi raporuna itiraz dilekçesinde, 2006 yılı için aylık kira bedelinin 450 TL, 2007 yılı aylık kira bedelinin ise 500 TL olduğunu bildirmiştir. Mahkemece, dosya üzerinde yaptırılan bilirkişi incelemesi ile hak ve nesafete göre belirlenen 2006 yılı kirasına D.İ.E.toptan eşya fiyatlarındaki artış oranı uygulanarak 2007 ve 2008 yılı için tespit edilen kira miktarları gözönünde bulundurularak rapor doğrultusunda hüküm oluşturulmuştur.
Taraflar arasında yazılı kira sözleşmesi bulunmamaktadır. T.M.K.'nun 6. maddesine göre; kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını ispatla yükümlüdür. Davacı iddia ettiği aylık kira miktarlarının talebi kadar olduğunu yasal delillerle ispat edememiştir. Bu durumda, kiracı tarafından beyan edilen kira bedelinin hükme esas alınması gerekir. Mahkemece, davalıdan 2008 Mart ayı kira bedelinin de ne miktar olduğu sorularak, kabul edilen diğer yıllar kira bedelleri gözönünde tutularak, davacının kira alacağının hesap edilmesi gerekirken, tek taraflı olarak kira bedeli tespit eden bilirkişi raporuna dayanılarak yazılı şekilde karar verilmesi hatalı olmuştur.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2010/12512, K. 2011/4205, 5 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama