Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/13212 K.2011/4269

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Davacı alacaklı vekilinin, davalı borçlu, aleyhine kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine, davalı borçlunun itirazı üzerine, davacı alacaklı vekili, icra mahkemesinden, itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesi isteminde bulunmuştur. Mahkemece, davacının taşınmazı iktisap ettiğini bildirir ihtarnamenin tebliğ edilmediğinden istemin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu taşınmazın 1.4.1995 tarihli kira sözleşmesi ile dava dışı ... tarafından davalı ...’e kiralandığı konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı 11.10.2004 tarihinde taşınmazı iktisap etmiş ve 13.9.2007 tarihli ihtarname ile taşınmazı satın aldığını dava konusu taşınmaz adresine gönderilen tebligat ile bildirmiş ise de bu ihtarname tebliğ edilemediğinden iade edilmiştir.

Davacı tarafından Şişli Kaymakamlığına yapılan başvuru üzerine Şişli Kaymakamlığı’nın 18.7.2006 tarih ve 38 nolu kararı ile davalının haksız işgalci olduğundan 3091 Sayılı Kanun gereğince müdahalesinin önlenmesine karar verilmiştir.

Bu kararın iptali için davalı vekili tarafından açılan davada İstanbul 7. İdare Mahkemesinin 2006/197 E 2007/594 K sayılı Kararı ile davalının kira sözleşmesine dayanarak taşınmazda oturduğundan Şişli Kaymakamlığının bahsi geçen kararının iptaline karar verilmiştir. İdare Mahkemesine verilen dava dilekçesi içeriğinden davalının, kiralananı davacının satın aldığını bildiği görülmektedir.

Her ne kadar ihtarname davalıya tebliğ edilememiş ise de, davalının en geç İstanbul 7.İdare Mahkemesinde dava açtığı tarihte kiralananın davacıya satıldığını öğrendiğinin kabulü gerekir. Bu durumda mahkemece kira sözleşmesine göre kira bedellerinin ödenip ödenmediği üzerinde durularak davanın esası hakkında karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddi doğru olmadığından kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.