Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/13900 K.2011/4514

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava kira bedellerinin tahsiline ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili davacı dilekçesinde müvekkilinin davalının 1.3.2000 başlangıç tarihli sözleşme ile kiracı olduğu taşınmazı satın aldığını, sözleşmede aylık kiranın 2.250 $ olarak belirlendiğini, davalının taşınmazı tahliye ettiği 24.3.2003 tarihli ihtarla bildirildiği halde taşınmazın halen anahtarlarının teslim edilmediğini, davalı aleyhine 2009 Şubat ve Mart aylar kirasının tahsili için başlattığı icra takibine yapılan itiraz üzerine Beykoz 1.Asliye Hukuk Mahkemesinde görülen itirazın iptali davasının kabulüne karar verildiğini, bu dosyada anahtarın teslim edilmediğinin sabit olduğunu,

davalının süresinde sözleşmenin feshini bildirmediği için sözleşmenin 6570 SK 11.maddesine göre uzadığını, davalının Şubat, Mart 2009 kiralarını süresinde ödemediğinden sözleşmenin 8.maddesine göre dönem sonuna kadar kiraların muaccel olduğunu belirterek fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 1.000 ABD dolarının yabancı paraya uygulanan en yüksek faizi ile tahsilini istemiştir.Davalı vekili ise taşınmazda 1.3.2000 başlangıç tarihli sözleşme ile kiraladıklarını sözleşmede aylık kiranın 2.250 TL olduğunu, davacının burayı iktisap ettiğini, taşınmazı 5.2.2003 tarihinde tahliye edip anahtarı davacıya teslim ettiklerini,

istenilen kira döneminin 1.3.2003 tarihinde başladığını, kira bedelinin ay başında ödenmesi nedeniyle Mart ayı kira bedeli için derdest dava olduğunu, derdestlik itirazında bulunduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.3.2000 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşme konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır.Sözleşmede feshi ihbar şartı yer almamaktadır.Davalı her ne kadar taşınmazı 5.2.2003 tarihinde tahliye ettiğini ve anahtarı da davacıya teslim ettiğini savunmuş ise de davacı tarafından davalı hakkında 2009 Şubat ve Mart aylar kirasının tahsili için yapılan icra takibine vaki itirazın iptali davasına ilişkin Beykoz 1.Asliye Hukuk Mahkemesi'nin 2010/111-190 sayılı ilamında taşınmazın 7.3.2003 tarihinden önce tahliye edilip davacıya teslim edildiği kabul edilmiş ve Mart ayından 6 günlük

kira ile sorumlu tutulması gerektiği belirtilmiştir.Bu karar temyiz edilmeksizin 13.9.2010 tarihinde kesinleşmiştir.Kesinleşen bu ilama göre anahtar teslimi 6.3.2003 tarihidir. Davalı 6570 Sayılı kanunun 11 maddesine göre sözleşmenin sona erme tarihinden 15 gün önce sözleşmenin yenilenmeyeceğine ilişkin ihtarname keşide

etmediğinden sözleşmenin 1.3.2003 tarihinden itibaren aynı şartlarda bir yıl süre ile uzadığının kabulü icab eder.Bu durumda 1.3.2003 tarihinde bir yıl olarak uzayan kira sözleşmesine göre davalının süre dolmadan taşınmazı erken tahliye ettiği anlaşılmaktadır. Taşınmazın anahtarı da 6.3.2003 tarihinde teslim edildiği mahkeme kararı ile kesinleşmiştir.

Kural olarak erken tahliye halinde kiracı haklı ve kabul edilebilir bir sebep olmaksızın akit süresi içinde tek taraflı olarak sözleşmeyi feshetmesi halinde kira süresinin sonuna kadar kira parasını kiralayana ödemekle yükümlüdür.Ancak kiralayan da bu süre içerisinde her halükarda kira parasının ödeneceği gerekçesiyle kiralananı kiraya vermekten kaçınmamalı, kiralananın kiraya verilebilmesi için beklenen çabayı göstermeli böylece kiracı borçlunun zararının artmasına neden olmamalıdır.

(BK 98/2 delaletiyle 44 Madde) Hal böyle olunca mahkemece yapılacak iş anahtar teslim tarihi olan 6.3.2003 tarihinden itibaren taraflar arasındaki kira sözleşmesindeki koşullar ve bedelle bu yerin ne kadar süre içerisinde kiraya verilebileceği konusunda uzman bilirkişi kurulundan yerinde uygulama yapmak suretiyle denetime elverişli bir rapor alınması ,bu yolla saptanacak süre ile sınırlı olmak üzere ve davacının talebi de gözetilerek kira bedeline hükmedilmesi gerekirken bu husus göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir