Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/13904 K.2011/3652

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, ihtiyaç ve akde aykırılık sebebiyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı ...; davalının 02.01.2009 tarihli sözleşme ile belediyeye ait dükkânda kiracı olduğunu, davalının sözleşmenin 3.maddesine aykırı olarak işyerini sürekli kapalı tuttuğunu ve dava konusu yere belediyenin ihtiyacı olduğunu bildirerek kiralananın tahliyesini istemiş ve ihtiyaca ilişkin proje ve 07.04.2010 tarihli belediye meclisi kararını duruşma aşamasında dosyaya ibraz etmiştir. Davalı ise ihtiyacın ne olduğunun belediye tarafından kendilerine bildirilmediğini savunarak davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davacı tarafından öne sürülen ihtiyaç iddiasının devamlılık arz eden gerçek ve samimi bir ihtiyaca dayanmadığı değerlendirilerek davanın reddine karar verilmiştir.

Dosyaya ibraz edilen ... Belediye Meclisinin 07.04.2010 tarihli kararında, imar planında park alanı olarak geçen ve içinde dükkanların da bulunduğu bölgenin bir bütün olarak yeniden düzenlenip ailelerin dinlenebileceği yeşil alan haline getirilmesine, gerekli plan ve projelerin belediye başkanlığınca hazırlanmasına karar verilmiş olup ihtiyaç iddiasının söz konusu meclis kararına dayandırıldığı anlaşılmaktadır.

6570 sayılı Taşınmaz Kiraları Hakkındaki Yasa, gerçek ve tüzel kişi ayırımı yapmaksızın, belediye teşkilatı olan yerlerdeki örtülü taşınmazların kiralanmalarında kiralayan ile kiracı arasındaki hukuki ilişkileri düzenlemektedir. Taraflar arasındaki ilişki kira ilişkisi olduğuna ve taşınmaz da musakkaf bir yapı olduğuna göre uyuşmazlığın söz konusu yasa hükümlerine göre çözüme kavuşturulması gerekir.

6570 sayılı yasanın 7. maddesinde, tahliye sebepleri sayılmıştır. Kamuya ait taşınmazların imar planı kapsamında yeniden düzenlemeye tabi tutulması yasada bir tahliye sebebi olarak öngörülmemekle birlikte umumi hizmetlere ayrılan yerlerin kamu yararı gözetilerek yeniden düzenlenmesi kamu düzeni ve toplumun dirlik ve düzeni ile ilgili bir konudur. İmar planı uyarınca yeniden düzenlemeye tabi tutulan kamuya ait yerlerdeki taşınmazların tahliyesi için yasa koyucunun bir çözüm getirmediği düşünülemez. Bu sebeple 6570 sayılı Yasadaki tahliye sebeplerinin kıyas yolu ile davadaki uyuşmazlığa da uygulanması gerekir.

Dava kamu ihtiyacına dayalı tahliye isteğine ilişkin olup somut olayda imar planında park alanı olarak geçen bölgenin yeniden düzenlenerek ailelerin dinlenebileceği yeşil alan ve park haline getirilmesinde kamu yararı bulunmakta olup ihtiyaç iddiasının zorunlu gerçek ve samimi olmadığından söz edilemez. Mahkemece, dosyaya ibraz edilen projeler uzman bilirkişi marifetiyle mahalline uygulanarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.