Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/3110 K.2010/7928

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılmış olan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçluların yasal süresinde itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması,takibin devamı,icra tazminatı ve tahliye isteminde bulunmuştur.Mahkemece davanın kabulüne,her iki davalı yönünden itirazın 23.750 TL asıl alacak ve 459,12 TL işlemiş faiz yönünden kaldırılmasına,kiralananın tahliyesine ve 23.750 TL asıl alacak üzerinden %40 icra inkar tazminatının davalılardan tahsiline karar verilmiş,karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin tahliyeye ilişkin temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalılar vekilinin alacağa ve icra tazminatına ilişkin karara yönelik temyiz itirazlarına gelince;

Davacı alacaklı icra takibi ile,1.4.2006 tarihli sözlü kira sözleşmesine dayanarak ödenmeyen 2006 yılı Mart ayı ile 2008 yılı Mayıs ayı arasındaki toplam 76.382 TL kira alacağının işlemiş faizi ile birlikte davalılardan(kiracı ve kefil) tahsilini talep etmiş iken dava dilekçesinde, takip konusu olan ayların gerçekte 2007 yılı Ocak ayı ile 2008 yılı Mayıs ayı arasındaki aylar olup,takip talebinde sehven 2006 yılı Mart ayından itibaren kira parası talep edildiğini, 1.1.2007 ile 31.12.2007 kira döneminde aylık kiranın 4.386 TL ve 1.1.2008 tarihinden itibaren ise aylık kiranın 4.750 TL olduğunu açıklamıştır.

Bu durumda takip ve dolayısıyla dava konusu edilen kira paralarının 2007 yılı Ocak ayı ila 2008 yılı mayıs ayları kiraları olduğunun kabulü gerekir.

Davalı borçlular vekili süresi içinde vermiş olduğu itiraz dilekçesinde, 1.4.2006 tarihli sözlü kira sözleşmesine karşı çıkmış ise de; davacı ile aralarında 1.3.2006 tarihinde düzenlemiş olan yazılı kira sözleşmesi bulunduğunu belirterek icra dosyasına eklediği başlangıç tarihi belirsiz 5 yıl süreli yazılı kira sözleşmesi ile kira ilişkisine karşı koymadığı gibi aylık kira bedeline de açıkça karşı çıkmamıştır.

Davalı tarafça ibraz edilen ve davacı tarafından da itiraz edilmeyen yazılı kira sözleşmesinin özel bölüm 7.maddesinde, kira dönemi sonunda en az TÜFE endeksi oranında artış yapılacağı ve ilk artışın 1.3.2007 tarihinde olacağı düzenlenmiştir. Bu düzenleme geçerli olup tarafları bağlar.

Bu durumda taraflar arasında başlangıç tarihi belirsiz 5 yıl süreli kira sözleşmesinin yenilenen ilk dönem kira başlangıç tarihinin 1.3.2007 olduğu ve yazılı kira sözleşmesine göre 1.3.2006 ile 1.3.2007 tarihleri arasında 4.000 TL olan aylık kira parasının,1.3.2007 ile 1.3.2008 kira döneminde aylık 4.386 TL ve 1.3.2008 tarihinden itibaren ise aylık 4.750 TL olduğunun kabulü gerekir.

Davalılar vekilince, davacı tarafa 2007-2008 kira dönemi kira bedelini ödemek amacıyla 26.12.2006 vade tarihli 55.000 TL bedelli senet verildiği bildirilmiş, davacı tarafça da bu senedin 2007-2008 kira dönemine mahsuben verildiği kabul edilmiş ve hatta tahsili için icra takibi başlatıldığı anlaşılmıştır.Bu nedenle 1.3.2006 düzenleme tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi gereğince tahsili istenen 2007 yılı Ocak ayı ile 2008 yılı mayıs ayları arasındaki kira paralarından 55.000 TL’lik senet bedeli mahsup edilerek eksik kalan(ödenmeyen) kira paralarının belirlenmesi gerekmektedir.Mahkemece ödenmediği belirlenen bu miktar asıl alacak ve

işlemiş faiz tutarından ve davalı kiracı yönünden itirazın taleple bağlı kalınarak 11.382 TL üzerinden, davalı kefil ...’ın müşterek borçlu ve müteselsil kefil olarak BK’nun 487.maddesi ve kira sözleşmesinin 8.maddesi gereğince sorumluluğunun 60.000 TL ile sınırlı olduğu göz önüne alınarak itirazın kaldırılmasına ve icra inkar tazminatına karar verilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile eksik inceleme ve talep aşılacak şekilde karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.