Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/5995 K.2010/11254

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı ve davacılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davacı alacaklılar vekili tarafından davalı borçlu aleyhine kira alacağının tahsili için tahliye istemli olarak başlatılan icra takibine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı alacaklılar vekili icra mahkemesinden itirazın kaldırılması kiralananın tahliyesi ve icra inkar tazminatı isteminde bulunmuş, mahkemece itirazın kaldırılmasına dair verilen karar davalı borçlu tarafından alacağa, davacı alacaklılar vekili tarafından tahliyeye ilişkin olarak temyiz edilmiştir.

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre temyiz eden davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı alacaklı vekilinin tahliyeye ilişkin temyiz itirazlarına gelince. Davacı alacaklı vekili, dava dilekçesinde, taraflar arasında düzenlenen 01.01.2001 tarihli ve 5 yıl süreli kira sözleşmesi ile yıllık 65000 Alman Markı bedelle kiracı olan davalı borçlu aleyhine 2007, 2008 ve 2009 yıllı kira parasının tahsili için icra takibi yapıldığını, davalı borçlunun itiraz ettiğini, itirazın kaldırılması ile kiralananın tahliyesine, karar verilmesini istemiştir.

Davalı borçlu, yeni dönem kira bedeli konusunda anlaşamadıkları için kiralananı sözleşme süresi sonu 01.01.2005 tarihinde tahliye ettiğini taşınmazın 20.02.2005 tarihinde... Gıda Sanayi Limitet Şirketine kiraya verildiğini, ayrıca mahkemeye sunduğu ek temyiz dilekçesinde karara esas alınan 01.01.2001 başlangıç tarihli kira sözleşmesindeki imzanın kendisine ait olduğunu fakat boş olarak düzenlendiğini savunmuştur.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiş, mahkemece, davanın kabulüne, itirazın kaldırılmasına karar verildiği halde, kiralananın tahliyesi konusunda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.