Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/6080 K.2010/10279

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazdaki paydaşlığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava konusu İstanbul İli Pendik İlçesi Doğu Mahallesinde bulunan 926 ada 3 parsel arsa vasıflı 2120, 17 m2 yüzölçümündeki taşınmaza davalı ile birlikte paydaş olduklarını, taşınmazın aynen taksiminin mümkün bulunmadığını belirterek satış suretiyle ortaklığın giderilmesini istemiştir. Davalı vekili ise, taşınmazın üzerinde BP benzin istasyonu bulunduğunu, bu istasyonun davacının ortak olduğu şirkete kiralandığını, mevcut kira sözleşmesinin süresinin 2014 yılında sona ereceğini ve bu tarihe kadar ortaklığın giderilmesi istenemeyeceğini belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, istem bu nedenle reddedilmiştir.

Türk medeni kanunun 698 maddesinin 2. fıkrasında “Paylaşmayı isteme hakkı, hukuki bir işlemle en çok on yıllık süre ile sınırlandırılabilir. Taşınmazlarda paylı mülkiyetin devamına ilişkin sözleşmeler resmi şekle bağlıdır ve tapu kütüğüne şerh verilebilir.”hükmü öngörülmüştür.

Dava konusu 926 ada 3 parsel sayılı taşınmazın, ½ paydaşı olan davalı ... tarafından 21.06.1994 başlangıç tarihli ve 20 yıl süreli kira sözleşmesi ile dava dışı...İnşaat Oto. San. Tic. Ltd. Şti.'ne kiraya verildiği dosya içindeki kira sözleşmesinden anlaşılmaktadır. Az yukarıda açıklandığı üzere paylaşma isteme hakkı en çok 10 yıl süre ile sınırlandırılabilir.Taşınmazlarda paylı mülkiyetin devamına ilişkin sözleşmeler ancak resmi şekilde yapıldığı takdirde geçerli olur. Bunun dışında paydaşlardan her biri malın paylaşılmasını isteyebilir.

Olayımızda paylı mülkiyetin devamına ilişkin bir sözleşmeye rastlanılmadığı gibi tapu kütüğünde de buna ilişkin bir şerh bulunmamaktadır. Bu durumda, mahkemece paydaşların dava konusu taşınmazı kiraya verdikleri ve kira ilişkisi devam ederken ortaklığın giderilmesi istenemeyeceğinden bahisle davanın reddine karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.