Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/6090 K.2010/10287

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Davacı alacaklı tarafından davalı borçlu hakkında kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlunun itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesinden itirazın kaldırılması isteminde bulunmuş, mahkemece davanın reddine karar verilmesi üzerine karar davacı tarafından temyiz edilmiştir.

İcra takibinde ve dava da dayanılan ve karara esas alınan 1.4.2006 başlangıç tarihli ve 2 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede yıllık kira bedeli 7500 Euro olup, yıllık peşin olarak ödeneceği kararlaştırılmıştır. Bu şartlar geçerli olup, tarafları bağlar.

Davacı anılan sözleşmeye dayanarak 15.5.2009 tarihinde başlamış olduğu icra takibinde 2009 yılı kira bedeli olarak 16.315 TL alacak ve 168.96 TL faiz toplamı 16.483.96 TL'nin tahsilini istemiş, davalı yasal sürede yaptığı itirazında daha önce tahliye taahhütü nedeniyle davalı hakkında icra takibi yapıldığını ve itirazı üzerine Sulh Hukuk Mahkemesinde açılan itirazın iptali davasının kabul edildiği söz konusu karar ile kira sözleşmesinin sona erdiğini, bir yıllık kira bedelinin talep edilemeyeceğini, son bulan kira sözleşmesinde yıllık kira bedelinin 7500 Euro olup,

ödeme emrinde belirtilen alacağın neye göre hesaplandığının belli olmadığının bildirmiştir. Davalı kiralananı tahliye ettiğini savunmadığı gibi tahliye ettiğine ilişkin bir belge de sunmadığına göre talep edilen kira dönemi kira parasından sorumludur. Ancak davacı, yıllık kira bedelinin 16.315 TL olduğunu kanıtlamak zorundadır.

Davacı yıllık kira bedelinin 16.315 TL olduğunu yazılı belge ile kanıtlamayadığına göre davalının bildirdiği yıllık kira bedeli 7500 Euro esas alınmak suretiyle alacak miktarı saptanıp, bu miktar üzerinden itirazın kaldırılması ve takibin devamına karar vermek gerekirken bu husus gözardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi doğru değildir.