KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2010/6941 E., 2010/11257 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ekim 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
253 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, temerrüt nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının kiralananda kiracı olup, 28.2.2006 ile 30.11.2007 tarihleri arası kirasını sözleşmede kararlaştırılan tarihte ödememesi sebebiyle muaccel hale gelen kira paralarının tahsili için hakkında yapılan icra takibine itiraz edilmediği gibi 30 günlük sürede kira bedellerinin de ödenmediğinden davalının kiralanandan tahliyesini talep etmiştir. Davalı vekili, davanın yasal sürede açılmadığını kira sözleşmesinin 28.7.2008 tarihinde yenilendiğini davanın reddini savunmuştur.
Taraflar arasında düzenlenen 28.7.1999 başlangıç tarihli ve iki yıl süreli kira sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira Sözleşmesi 28.7.2001 tarihinden itibaren 6570 Sayılı Kanun 11. maddesi uyarınca yıldan yıla yenilenerek devam etmiştir.
Davacı 13.12.2007 tarihinde başlatmış olduğu icra takibinde 28.2.2006 ile 30.11.2007 tarihleri arası toplam 3385 TL'nin tahsilini istemiş ödeme emri davalıya 18.12.2007 tarihinde tebliğ edilmiş bu dava 16.1.2009 tarihinde açılmıştır. Takibin kesinleşmesinden sonra kiracı kiralananı kullanmaya devam ettiğinden, taraflar arasındaki kira sözleşmesi 28.7.2008 tarihinde bir yıl süreyle yenilenmiştir.
Alacaklı kiralayan 16.1.2009 tarihinde tahliye isteğiyle mahkemeye başvurduğuna göre yukarıda açıklanan nedenle kira sözleşmesi yenilendiğinden isteğin reddine karar vermek gerekirken yazılı gerekçe ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2010/6941, K. 2010/11257, 20 Ekim 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama