Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/7706 K.2010/12327

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı paydaşlığın giderilmesi davasına dair karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, İ.İ.K. 121. maddesi uyarınca alacaklı tarafından bir adet taşınmazın ortaklığının giderilmesi isteğine ilişkindir. Mahkemece, ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili dava dilekçesinde, davalı borçlu ... aleyhine 14.000,00 TL bedelli bonodan kaynaklanan alacağın tahsiline yönelik olarak başlattığı icra takibi sırasında borçluya babasından intikal eden 22 ve 3 No’lu parseller üzerine haciz şerhi konulduğunu ileri sürerek ortaklığının satış yoluyla giderilmesini talep etmiş yargılama aşamasında 3 No’lu parsele ilişkin talebinden feragat etmiştir. Mahkemece 3 No’lu parsele yönelik daha önce verilen 17.06.2008 tarihli red kararı kesinleşmiş olup 22 No’lu parselin satışına ilişkin karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Dava konusu edilen arsa vasıflı 231 m2 alanlı 22 No’lu parsel tapuda davalı borçlu ...’nin mirasbırakanı ... adına kayıtlı olup borçlu davalı ...’nin borcundan dolayı yapılan icra takibinde haczedilmesini takiben alacaklı davacı tarafından İcra Mahkemesi’nden alınan yetki belgesine dayanılarak taşınmaz ortaklığının giderilmesi istenmiştir. Davalı borçlu ... tarafından açılan davada ise İzmir 3. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 26.02.2009 tarih ve 2009/95 Es.

2009/238 K. sayılı kararı ile davalı borçlunun meskeniyet iddiası doğrultusunda taşınmazın ihale yolu ile satılarak borçlunun haline münasip ev için gerekli olan 40.000 TL’sinin borçluya, kalan miktarın alacaklıya ödenmesine, satışın ev alınabilecek miktar olan 40.000 TL’den az olmamak üzere yapılmasına karar verilmiş, karar 06.10.2009 tarihinde onanarak kesinleşmiştir.

Taşınmazın bilirkişi tarafından tespit edilen değeri 180.450 TL olup borlu ortağın da haline münasip evin değeri 40.000 TL olarak tespit edildiğine göre mahkemece satış kararı verilmesinde bir usulsüzlük bulunmamaktadır.

Ne var ki, mahkemece satış parasının, miras bırakan ...ye ait mirasçılık belgesindeki paylar oranında mirasçılara pay edilmesine karar verilmesi gerekirken, münasip bir mesken edinebilmesi için belirlenen miktarın borçlu ortağa, kalanının da taraflara mirasçılık belgesindeki paylar oranında bölüştürülmesine karar verilmesi doğru değildir.

Ancak, bu yanlışlığın düzeltilmesi için yeniden yargılama yapılmasında yarar görülmediğinden hükmün 1. bendindeki “……elde edilecek satış bedelinin…..” kelimelerinden sonra gelen kısmının hükümden çıkarılarak yerine "miras bırakan ...ye ait mirasçılık belgesindeki paylar oranında davalılara pay edilmek suretiyle ortaklığın giderilmesine” meskeniyet konusunun infaz aşamasında gözönünde bulundurulmasına kelimelerinin eklenmek suretiyle.