KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2010/8130 E., 2010/13175 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 1 Aralık 2010
- Mahkemesi
- Sulh Hukuk Mahkemesi
Karar Metni
267 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye-alacak davasına dair karar davacı-davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Uyuşmazlık, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesi ve 40.000,00 TL kira parasının tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece, temerrüt nedeniyle kiralananın tahliyesine, kira alacağına ilişkin davanın kısmen kabulü ile 20.000,00 TL kira alacağının davalıdan tahsiline karar verilmesi üzerine hüküm davalı vekili ve davacı vekili tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre temyiz eden davalı vekilinin tüm ve davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin temyiz itirazlarına gelince ;
Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun 423. maddesinin 6. bendi hükmü gereği vekalet ücreti yargılama giderlerinden olup 416 ve 417. maddeleri gereğince davada haklı çıkan taraf kendisini vekil ile temsil ettirmiş ise vekalet ücreti haksız çıkan taraftan alınarak haklı çıkan tarafa verilir.
Hüküm tarihinde yürürlükte olan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 9. maddesi gereğince, tahliye davalarında bir yıllık kira bedeli tutarı üzerinden tarifenin üçüncü kısmı gereğince hesaplanacak miktarın tamamının vekalet ücreti olarak hükmolunacağı, bu miktarların tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümündeki davanın görüldüğü mahkemeye göre belirlenmiş bulunan ücretten az olamayacağı hükme bağlanmıştır.
Bu durumda, mahkemece, yukarıda açıklanan ilkeler gereğince, davalının kiralanandan tahliyesine karar verilmiş olmasına rağmen tahliye nedeniyle davalı lehine vekalet ücretine hükmedilmesi doğru görülmediğinden kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2010/8130, K. 2010/13175, 1 Aralık 2010 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama