Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/835 K.2010/4376

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira parasının tahsiline yönelik tahliye istemli icra takibine vaki itirazın kaldırılması ve kiralananın tahliyesine ilişkindir. Mahkemece istem gibi karar verilmiş, karar, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, davalının davaya konu taşınmazda sözlü kira akdi gereğince kiracı olduğunu, 2008 yılı 7,8,9,10,11,12. aylar ile 2009 yılı 1,2,3,4,5,6,7,8,9. aylar kira borcunu ödememesi nedeniyle, davalı hakkında ... 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009/37094 sayılı takip dosyası ile tahliye istemli icra takibi başlattığını, davalının takibe itiraz ettiğini ve yasal sürede borcunu da ödemediğini belirterek, itirazın kaldırılmasına ve kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı ise kiralanana 13528 TL'lik zorunlu masraf yaptığını belirterek davanın reddini savunmuştur.

1- Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına dayandıkları belgelere, temyiz olunan kararda yazılı gerekçelere göre temyiz eden davalı vekilinin alacağa yönelik temyiz itirazları yerinde değildir.

2- Davalı vekilinin tahliyeye yönelik temyiz itirazlarına gelince, takibe dayanak yapılan sözlü kira sözleşmesi uyarınca 2008 yılı aylık kira bedelinin 500 TL, 2009 yılı aylık kira bedelinin 550 TL olduğu konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı vekili, davalı hakkında kira bedelinin tahsili için Şişli 2. İcra Müdürlüğü’nün 2009/37094 sayılı dosyası ile tahliye istemli icra takibi başlatmış, borçluya ör:13 ödeme emri 04.09.2009 günü tebliğ edilmiştir.

İhtarlı ödeme emrinde borçluya otuz günlük yasal ödeme süresi verilmiştir. İ.İ.K. 269/1 maddesinin göndermesi ile uygulanması gereken B.K.’nun 260. maddesindeki otuz günlük süre dolmadan 01.10.2009 tarihinde tahliyeye yönelik açılan dava süresinde değildir Bu durumda mahkemece, tahliye isteminin reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde tahliye yönünden de davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.