Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2010/9472 K.2010/12989

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davacı vekili tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kesinleşen icra takibi nedeni ile tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Taraflar arasında 01.04.2006 başlangıç tarihli 1 yıl süreli kira sözleşmesi konusunda bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Davacı alacaklı kira sözleşmesine dayanarak 05.03.2010 tarihinde başlattığı icra takibi ile 1.500-TL kira alacağı ve 700-TL işlemiş faiz olarak toplam 2.200.-TL alacağın tahsilini istemiştir. Ödeme emri davalı kiracıya 10.03.2010 tarihinde tebliğ edilmiştir. Davalı borçlu süresinde yaptığı itirazında, takibe konu 2010 Ocak, Şubat ve Mart aylarına ilişkin, aylık 220-TL üzerinden 660-TL kira borcu bulunduğunu kabul ederek, kalan kısma itiraz etmiştir. Kısmi itiraz nedeni ile kabul edilen 660-TL alacak miktarı üzerinden icra takibi devam etmiştir.

Bunun üzerine davacı icra mahkemesine başvurarak itiraza uğrayan kısım için istemde bulunmadan, kabul edilen alacak miktarı yasal süresinde ödenmediğinden temerrüt nedeniyle tahliye isteminde bulunmuştur. Bu nedenle davanın açılmasında bir usulsüzlük bulunmamaktadır. Ödeme emrinin tebliğinden sonra davalı yasal 30 günlük ödeme süresi dolduktan sonra 20.4.2010 tarihinde 330-TL ve 21.05.2010 tarihinde 330-TL ödemede bulunmuştur. Davalı itirazında kabul ettiği miktarı yasal 30 günlük süre içinde ödemediğinden temerrüt olgusu gerçekleşmiştir. Bu durumda mahkemece, istemin kabulü ile temerrüt nedeni ile kiralananın tahliyesine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmiş olması doğru değildir.

Karar bu nedenle bozulmalıdır.