Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2011/11954 K.2012/653

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, bir adet taşınmazda ortaklığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece ortaklığın satış suretiyle giderilmesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Paydaşlığın (ortaklığın) satış yoluyla giderilmesi halinde dava konusu taşınmaz üzerinde bina, ağaç vs gibi bütünleyici parça (muhdesat) varsa bunların arzla birlikte satılması gerekir.

Ancak muhdesatın bir kısım paydaşlara (ortaklara) ait olduğu konusunda tapuda şerh varsa veya bu hususta bütün paydaşlar (ortaklar) ittifak ediyorlarsa ve muhdesat arzın değerinde bir artış meydana getiriyorsa bu artışın belirlenmesi için dava tarihi itibariyle arzın ve muhdesatın değerleri ayrı ayrı tespit edilir. Belirlenen bu değerler toplanarak taşınmazın tüm değeri bulunur.

Bulunan bu değerin ne kadarının arza ne kadarının muhdesata isabet ettiği oran kurulmak suretiyle belirlenir. Satış sonunda elde edilecek bedelin bölüştürülmesinde bu oranlar esas alınarak yapılır. Muhdesata isabet eden kısım muhdesat sahibi paydaşa, geri kalan bedel ise payları oranında paydaşlara (ortaklara) dağıtılır.

Olayımıza gelince. Davacı vekili, dava dilekçesinde 691 ada 2 nolu parselin aynen taksim, mümkün değilse satış suretiyle ortaklığın giderilmesini istemiştir. Davalı, taşınmaz üzerindeki evin kendisine ait olduğunu savunmuştur. Mahkemece ortaklığın satış suretiyle giderilmesine ve satış bedelinin tapu kaydındaki oranlar doğrultusunda dağıtılmasına karar verilmiştir.

Dava konusu edilen 691 ada 2 parsel nolu taşınmaza ait tapu kaydında, “taşınmaz üzerindeki evin davalıya ait olduğuna” dair şerh bulunmaktadır. Bu şerh geçerli olup tarafları bağlayıcı niteliktedir.

Mahkemece, taşınmaz başında keşif yapılmış inşaat mühendisi bilirkişi taşınmaz üzerindeki evin ekonomik değerinin olmadığı şeklinde rapor vermişse de, davalının taşınmazda yaşadığını beyan etmesi karşısında evin değerinin olmaması sebeplerini açıklamayan ve denetime elverişli olmayan bilirkişi raporu hüküm vermeye elverişli değildir.

Mahkemece, taşınmaz üzerindeki muhdesatla ilgili olarak yukarıdaki ilke doğrultusunda oran kurulması, satış bedelinin muhdesata isabet eden kısmının muhdesat sahibine, geri kalan bedelin ise tapu kaydındaki paylar oranında paydaşlara dağıtılması gerekirken yazılı şekilde hüküm verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.