Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2011/12006 K.2012/675

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, iktisap ve konut ihtiyacı nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davacının, davalının oturduğu daireyi 10.10.2008 tarihinde satın aldığını, davalıya satın almanın bildirildiğini, bu yeri davacının kendi konut ihtiyacı nedeniyle satın aldığını, belirterek 6570 sayılı yasanın 7/d maddesi gereğince ihtiyaç nedeniyle tahliyeye karar verilmesini istemiştir. Davalılar vekili, davalı ...’ın dava konusu evi satan kişiden önceki malik olduğunu, davacıdan önceki malikle davalılar arasında herhangi bir kira sözleşmesi olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiştir.

Davacı 6570 sayılı yasanın 7/d maddesine dayanarak yeni malik sıfatıyla kendi mesken ihtiyacı nedeniyle kiracı olduğunu iddia ettiği davalıların taşınmazdan tahliyesini talep etmiştir. Davalılar kiracı olmadığını savunmuş olduğuna göre davalıların kiracı olduğu davacı tarafça kanıtlanmalıdır. Davacının davaya dayanak yaptığı sözlü kira sözleşmesinin varlığının davalı tarafından inkar edilmesi halinde davacı kira akdinin varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Davacının ileri sürdüğü yıllık kira parası miktarına göre de HUMK.nun 288. maddesi hükmü uyarınca kira ilişkisinin yazılı belge ile kanıtlanması gerekir. Bu durumda Davacı tarafından kira ilişkisinin varlığı kanıtlanamadığından davanın reddi gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.