Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2011/12043 K.2012/592

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde, davalının 1.1.2010 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli sözleşme ile davacıya ait belediye işhanındaki 15,16 ve 17 no'lu dükkanlarda kiracı olduğunu, davacı belediyenin ortağı olduğu ... A.Ş.'nin kiralananları büro olarak kullanmak üzere ihtiyacı olduğunu belirterek davalının tahliyesini istemiştir. Davalı temsilcisi ihtiyacın samimi olmadığını, davacı belediyenin aynı pasajda boş işyerlerinin olduğunu ve davanın reddini savunmuştur.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Olayımıza gelince;taraflar arasındaki uyuşmazlık ihtiyaç ididasının samimi olup olmadığı noktasındadır. Davalı temsilcisi davacının kiralananın bulunduğu işhanında boş işyerlerinin olduğunu bildirdiğine göre mahkemece bu husus üzerinde durularak davacının ihtiyacına uygun boş işyerleri olup olmadığının araştırılması, boş işyerleri olduğunun tespiti halinde davacıya ait bu işyerleri ile kiralananda mukayeseli keşif yapılarak hasıl olacak sonuca göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde eksik inceleme ile karar verilmesi doğru olmadığından hükmün bozulması gerekmiştir.