Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2011/14161 K.2012/2580

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı eşya ve ziynet alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, eşya ve ziynet alacağına ilişkindir. Mahkemece ziynet ile ilgili istem her iki davalı yönünden reddine, çeyiz eşyasına ilişkin olarak davalı ... hakkındaki davanın kabulüne, davalı ... hakkındaki davanın ise reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Mahkemece, 20.7.2008 tarihli çeyiz senedini teslim alan sıfatıyla imzalayan davalı ...'nin oğlu olan davalı ... ile ayrı evde yaşadıkları kabul edilerek çeyiz ve ziynet eşyalarından davalı ...'nin sorumlu tutulamayacağından bahisle adı geçen hakkındaki tüm dava reddedilmiştir.

Davalı ... vekilinin 25.5.2010 tarihli duruşma tutanağına geçen beyanı, her iki davalıya aynı adreste tebligat yapılmış olması, davalı ...'nin aksi yönde her hangi bir savunmada bulunmaması ve dosya kapsamından davacı ile her iki davalının aynı evde birlikte yaşadıkları anlaşılmaktadır.

Bu durumda her iki davalının çeyiz eşyalarını birlikte teslim aldıkları, ispat külfeti kendilerinde olan davalıların davacıya iade ettiklerini kanıtlayamadıklarından, eşya yönünden davalı ... hakkında açılan davanın da kabulüne karar verilmesi gerekirken, reddine karar verilmesi doğru değildir.

Öte yandan, mahkemenin gerekçesine esas aldığı ve davacının davaya dayanak yaptığı, çeyiz senedi başlıklı belgede 18 adet üçlü burma bilezik ve 50 adet çeyrek altın ve set takımından oluşan ziynet eşyalarının davalılara teslim edildiği ve bu belgenin her iki davalı tarafından imzalandığı görülmektedir. Bu durumda ziynet eşyalarını teslim aldıkları belirtilen davalılar çeyiz senedine konu ziynet eşyalarını davacıya geri verdiklerini kanıtlamakla yükümlüdürler.

Uyuşmazlıkta dayanılan çeyiz senedi karşısında kanıtlama yükü yer değiştirmiştir.

Yazılı belgeye karşı davalı ... vekili 21/12/2008 havale tarihli dilekçede vs deliller demek suretiyle yemin deliline dayandığından adı geçen davalıya ziynet eşyalarının davacıya iade edildiği konusunda davacı tarafa yemin teklif etme hakkı olduğu hatırlatılıp sonuca göre her iki davalı hakkında ziynetler yönünden de bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı gerekçeyle ziynet eşyaları hakkındaki istemin reddine karar verilmesi de doğru olmadığından hükmün bu nedenlerle bozulması gerekmiştir.