Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2011/14448 K.2012/2430

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, konut ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesi isteğine ilişkindir. Mahkemece kiralananın tahliyesine karar verilmiş, hüküm davalı vekili tarafından temyiz olunmuştur.

Davacı vekili, 80 yaşında olan müvekkilinin İstanbul'da yaşadığını, ortağı olduğu şirketin yönetimini çocuklarına bırakarak, İzmir İlindeki kira sözleşmesine konu kiralanana taşınmak istediğini, bu nedenle kiralanana ihtiyacı olduğunu beyan ederek kiralananın tahliyesine karar verilmesini istemiştir. Davalı vekili, davacının İstanbul'da faaliyetini sürdüren şirketin sahibi olduğunu, fiilen şirketi yönettiğini, bu nedenle İzmir'e yerleşmesinin söz konusu olmadığını, ihtiyacın gerçek ve samimi olmadığını, davanın reddini savunmuştur. Mahkemece ihtiyaç zorunlu ve samimi görülerek kiralananın tahliyesine karar verilmiştir.

6570 Sayılı Yasanın 7/b maddesi gerçek, samimi ve zorunlu ihtiyacı tahliye nedeni olarak kabul etmiştir. İhtiyaç iddiasında bulunan davacının İzmir'e yerleşme konusunda her hangi bir girişimi bulunmadığına, İstanbul'da bulunan şirketleri ile ilişiğini kestiğini ispatlayamadığına göre ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğu kabul edilemez. Bu nedenle davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde kiralananın tahliyesine karar verilmesi hatalıdır.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.