KÜNYE
6. Hukuk Dairesi 2011/732 E., 2011/4647 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Nisan 2011
- Mahkemesi
- Kadıköy 3.İcra Mahkemesi
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular hakkında kira alacağının tahsili amacıyla tahliye istekli olarak başlatılan icra takibine davalı borçluların itiraz etmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması ve tahliye isteminde bulunmuştur. Mahkemece tahliye istemi konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına, itirazın kaldırılması isteminin kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine karar davalılar tarafından temyiz edilmiştir.
1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına, takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı kiracı ...'in temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Davalı kefil ...'in temyiz itirazlarına gelince;
İcra takibinde ve davada dayanılan ve karara esas alınan 15.2.2007 başlangıç tarihli ve üç yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Bu sözleşmeyi davalı ... adi kefil olarak imzalamıştır.
Adi kefil hakkında takip yapılabilmesi için Borçlar Kanununun 486.maddesi hükmü uyarınca, kefalet akdinten sonra borçlunun iflas etmesi veya hakkında takip yapılıp da alacaklının hatası olmaksızın semeresiz kalması veya borçlu aleyhine Türkiye'de takip yapılmasının imkansız hale gelmesi gerekir. Davada bu koşullar gerçekleşmediğine göre sözü edilen madde hükmü uyarınca kefil olan davalı ... hakkında doğrudan icra takibi yapılması ve buna dayanarak dava açılması olanaksızdır.
Bu sebeple davalı kefil ... hakkındaki davanın reddine karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulüne karar verilmesi doğru olmadığından kararın bozulması gerekmiştir.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2011/732, K. 2011/4647, 12 Nisan 2011 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama