Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2011/8138 K.2011/12511

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, temerrüt nedeni ile tahliye ve kira alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece, kiralanan yerde başka bir kiracı bulunduğundan husumet yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davada dayanılan ve hükme esas alınan 01.06.2004 başlangıç tarihli ve 2 yıl 7 ay süreli kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında uyuşmazlık bulunmamaktadır. Taraflar arasındaki uyuşmazlık 18.06.2007 tarihi itibarı ile dava dışı ... ile kiraya veren arasında yeni bir kira sözleşmesi kurulup kurulmadığına ilişkindir.

Davacı söz konusu sözleşmeye göre kiracının ... olduğunu bildirmiş, davalı ise 18.06.2007 tarihi itibarı ile artık kiracılık sıfatı kalmadığını ve kiralananın Nuriye İlter'e devredilerek yeni kiracı ile kiralayan arasında yeni akit kurulduğunu savunmuştur. Davanın hukuksal dayanağı taraflar arasında düzenlenen 01.06.2004 başlangıç tarihli kira sözleşmesinden kaynaklanan BK 260. maddesinde düzenlenen temerrüt nedeni ile tahliye ve kira alacağıdır.

Davada dayanılan 01.06.2004 başlangıç tarihli kira sözleşmesi tarafların karşılıklı olarak serbest iradeleri veya mahkeme kararı ile feshedilmediği sürece geçerli olup taraflarını bağlar. Kiralanan yerin kiracı tarafından üçüncü kişiye devredilmiş olması, koşulları varsa BK 256. maddesinde düzenlenen akde aykırılık ve 6570 sayılı yasanın 12.maddesi gereği fuzuli işgal davasının konusunu oluşturur.

Kiraya veren usulüne uygun olarak sözleşme uyarınca kiracı olan ... hakkında temerrüt nedeni ile tahliye ve kira alacağı isteminde bulunmuştur. Bu durumda mahkemece, kiracı ... hakkında açılan temerrüt nedeni ile tahliye ve kira alacağı davasında işin esası incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde husumet yokluğu nedeni ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.