Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2011/9838 K.2011/14382

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davalılar tarafından süresi içinde duruşmalı olarak temyiz edilmiş, ancak niteliği itibariyle duruşmaya tabi olmadığından duruşma isteminin reddine karar verildikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Davada dayanılan 09/06/1999 başlangıç tarihli sözlü kira sözleşmesi hususunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, taşınmazın kullanım şeklinin değiştirilmek suretiyle akde aykırı davranılmasına ilişkindir. Davacı, anılan sözlü kira sözleşmesine dayanarak davalının mecurda kiralama amacı olan giyim-tekstil işini yapmadığını, davalı vekili ise taşınmazın bir tahsis amacının olmadığını, bildirerek davanın reddini savunmuştur.

4721 Sayılı TMK.nun 6.maddesi hükmü uyarınca, kanunda aksine bir hüküm bulunmadıkça, taraflardan her biri, hakkını dayandırdığı olguların varlığını kanıtlamakla yükümlüdür. Gerek doktirinde, gerek Yargıtay içtihatlarında kabul edildiği üzere, ispat yükü hayatın olağan akşına aykırı durumu iddia eden ya da savunmada bulunan kimseye düşer. Öte yandan ileri sürdüğü bir olaydan kendi yararına haklar çıkarmak isteyen kimse iddia ettiği olayı kanıtlaması gerekir.

Olayımızda;davacı, davalı ile aralarında sözlü kira sözleşmesine dayanarak davalının taşınmazın kullanım şeklinin değiştirmek suretiyle akde aykırı davrandığını ileri sürmüş, davalı vekili taşınmazın bir tahsis amacının bulunmadığını savunmuştur. Taraflar arasında sözlü kira sözleşmesinin ve taşınmazın tahsis amacı dışında kullanıldığını davacı kanıtlamakla yükümlüdür. Davacı taşınmazın bir tahsis amacının olduğunu yasal deliller ile kanıtlayamadığına göre davanın reddine karar vermek gerekirken, yazılı gerekçe ile kabul kararı verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.