Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/10149 K.2013/3260

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih Ve numarası yazılı eşya alacağı davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava çeyiz ve ziynet eşyalarının aynen iadesi olmadığı takdirde bedelinin davalıdan tahsili istemine ilişkindir. Mahkemece davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir

Davacı vekili, dava dilekçesinde; tarafların... 2.Aile Mahkemesinin 2009/612 esas 2010/627 sayılı kararı ile boşandıklarını, davacının müşterek evi terk etmek zorunda kaldığını, bu sırada davacıya ait çeyiz eşyaları, ev eşyaları ve takıların davalıda kaldığını belirterek dava konusu eşyaların aynen iadesi olmadığı takdirde bedelinin tahsiline karar verilmesini istemiştir.

Davalı ise, davacının evi kendi isteği ile terk ettiğini, giderken ziynet eşyalarını beraberinde götürdüğünü, baskı ve şiddet uygulanmasının söz konusu olmadığını, çeyiz eşyalarının ise halen tarafların son olarak birlikte oturdukları Ankara’daki evde bulunduğunu, davalının şu anda başka bir yerde görevli olduğunu, eşyaların alınması konusunda daha önce davacıya haber verildiğini, eşyaları teslime hazır olduklarını belirterek davanın reddini savunmuştur.

Mahkemece ziynetlere ilişkin davanın kanıtlanamadığı, ev ve çeyiz eşyaları yönünden ise davacının kendisine haber verilmesine rağmen eşyaları teslim almadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.

Davacı, dava konusu eşyaları müşterek konutta bırakarak ayrılmak zorunda kaldığını beyanla söz konusu eşyaların aynen iadesi olmadığı takdirde bedelinin tahsilini istemiştir. Dava konusu olayda eşyaların varlığı ve davacıya ait olduğu konusunda çözümü gereken uyuşmazlık bulunmamaktadır. Uyuşmazlık, davalının teslime hazır olduğunu beyan ettiği eşyalar yönünden ifayı usulünce davacıya teklif edip etmediği noktasında toplanmaktadır.

Davalı vekili duruşmadaki beyanında; eşyaların Ankara’daki müşterek konutta olduğunu, buradan alınması konusunda davacıya teklifte bulunduklarını, davacının teklifi kabul etmediğini belirtmiştir. Davaya konu eşyalar yönünden teslim borçlusu olan davalının ifa teklifini usulüne uygun yapmış sayılabilmesi için kanun hükümlerine uygun bir tarzda ifayı alacaklıya sunmuş olması gerekir. Teklif fiilen ve gerçekten vaki olmalıdır.

Sözden ibaret bir teklifin yeterli olamayacağı açıktır. Davaya konu eşyalar yönünden davalı, ifa için tayin olunan yer ve zamanda hazır olmalı ifanın tüm gereklerini yerine getirmelidir. Somut olay incelendiğinde davalının ifa teklifinin belirtilen şartları taşımadığı açıktır. Davacı, usulüne uygun olmayan ifa teklifini kabule zorlanamaz.

Kabul şekline göre de ifa teklifinin haklı bir neden olmaksızın reddedilmiş olması davacı yönünden alacaklının temerrüdünü doğuran hukuki sonuç olup davalıyı teslim borcundan kurtarmaz. Tüm bu nedenler göz önünde

bulundurularak davaya konu eşyalar yönünden davanın kabulü gerekirken reddine karar verilmesi doğru değildir. Diğer yandan davacının ziynet eşyaları yönünden iddiasını sunduğu delillerle kanıtlayamadığı kabul edilmiş ise de 07.12.2011 tarihli delil dilekçesinde “her türlü yasal ve takdiri delil” demek suretiyle yemin deliline de dayandığından, davacıya, ziynet eşyaları yönünden davalıya yemin teklif etme hakkı hatırlatılarak sonucuna göre bir karar verilmesi gerektiği halde ziynetler yönünden eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi de doğru değildir. Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.