KÜNYE
(Kapatılan) 6. Hukuk Dairesi 2012/10969 E., 2013/2691 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 19 Şubat 2013
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk Mahkemesi
- Dava türü
- İtirazın iptali
Karar Metni
289 kelime·1 dk okuma
Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı ve davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.
Dava, itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece, davalı kefil ... hakkındaki davanın kefillik süresi dolduğu belirtilerek reddine, davalı kiracı şirket hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiş, hüküm davacı ve davalı kiracı şirket vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Dosya kapsamına, toplanan delillere ve hükmün dayandığı gerekçelere göre davalı kiracı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davacı vekilinin davalı kefil hakkındaki temyiz itirazlarına gelince;
Davaya dayanak yapılan ve hükme esas alınan 1.3.2003 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesini davalı ... kefil sıfatıyla imzalamış olup, davacı anılan sözleşmeye dayanarak 1.12.2008 tarihinde davalılar hakkında başlatmış olduğu icra takibinde 2007 yılı Kasım ve Aralık aylarına ait 7777.- TL kira alacağı ve işlemiş faiz bedeli 1076,37.-TL olmak üzere toplam 8848.37.- TL'nın tahsilini istemiştir.
TTK.nun 7. maddesine göre, taraflardan biri veya hepsi için ticari olan bir borca kefalet halinde gerek asıl borçlu ile kefil ve gerekse kefiller kendi aralarında aksi kararlaştırılmış olmadıkça müteselsilen sorumlu sayılırlar. Davalı şirket için ticari iş niteliğinde olan kira sözleşmesini imzalayan kefil ... ticari kefil olduğundan TTK.nun 7. maddesi gereğince sözleşme süresi içinde kalan takibe konu borçtan müteselsilen sorumludur.
Bu durumda mahkemece kefil ... hakkındaki davanın esasının incelenerek sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.
Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.
Yargıtay 6. Hukuk Dairesi, E. 2012/10969, K. 2013/2691, 19 Şubat 2013 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama