Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/11046 K.2012/14326

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı ortaklığın giderilmesi davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, bir adet taşınmazdaki paydaşlığın giderilmesi istemine ilişkindir. Mahkemece taraflar arasındaki idamei şuyu sözleşmesinin 5. maddesine göre sözleşme müşterek irade ile sona erdirilmediğinden davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili tarafların birlikte paydaş oldukları 2063 parsel sayılı taşınmazın satılarak ortaklığının giderilmesini istemiştir. Davalı taraflar arasında 29.6.2001 tarihli noterde düzenlenen idame -i şuyu mükellefiyeti tahsis sözleşmesi yapıldığını, sözleşmenin beşinci maddesine göre sözleşmenin imza tarihinden itibaren dokuz yıl altı ay sonra tarafların sözleşmeyi uzatmak istemediklerine dair ittifakla yeni bir yazılı sözleşme akdetmedikleri için sözleşmenin on yıl süre ile uzadığını bildirerek davanın reddini savunmuştur.

Türk Medeni Kanununun 698. maddesi ile “Hukukî bir işlem gereğince veya paylı malın sürekli bir amaca özgülenmiş olması sebebiyle paylı mülkiyeti devam ettirme yükümlülüğü bulunmadıkça, paydaşlardan her biri malın paylaşılmasını isteyebilir. Paylaşmayı isteme hakkı, hukukî bir işlemle en çok on yıllık süre ile sınırlandırılabilir. ” hükmü bulunmaktadır. Taraflar arasındaki sözleşme 28.6.2001 tarihli olup on yıllık süre 28.6.2011'de sona erdiğinden sözleşme hükmü hukuki sonuç doğurmaz. Bu durumda, mahkemece davanın esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken yazılı şekilde davanın reddine karar verilmesi doğru değildir.

Hüküm bu nedenle bozulmalıdır.