Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/1116 K.2012/4240

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı itirazın iptali davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, araç kiralama sözleşmesi kapsamında davalı tarafça kiralanan davacıya ait aracın kaza yapması sonucu oluşan hasar bedelinin tazmini istemi ile yapılan takibe vaki itirazın iptali istemine ilişkindir. Mahkemece davacının davalıya rücu şartları oluşmadığından davanın reddine karar verilmiş, hüküm davacı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, taraflar arasındaki araç kira sözleşmesi gereğince davalının davacıya ait aracı kiraladığını, davalı şirket çalışanının araçla yaptığı kaza sonucunda meydana gelen zararının, tazmini için sigorta şirketine müracaat ettiklerini, araç sürücüsünün kaza sonrasında aracın başından ayrılması nedeni ile, dava dışı kasko sigortacısının zararı tazmin etmediğini, taraflar arasındaki sözleşme hükümleri gereğince hasara ilişkin faturanın davalıya gönderildiğini, faturanın ödenmemesi üzerine ... 2. İcra Müdürlüğü'nün 2009/15048 Esas sayılı dosyası ile icra takibine geçtiklerini, davalının haksız olarak takibe itiraz ettiğini, itirazın iptaline karar verilmesini istemiştir.

Davalı vekili, davaya konu aracın 30.01.2007 tarihli sözleşme ile davacıdan kiralandığını, söz konusu aracın şirket çalışanına tahsis edildiğini, şirket çalışanı ...'nin 27.03.2007 tarihinde gece araç ile seyir halinde iken önüne çıkan kediyi ezmemek için ani fren yaptığı sırada kaza yapması neticesinde hasarın meydana geldiğini, taraflar arasındaki kira sözleşmesi gereğince davacının zararın tazminini sigorta şirketinden talep edebileceğini, sigorta şirketine yapılan müracaatın reddedilmesinin, müvekkilinden zararının talep edilmesine imkan vermeyeceğini,

ayrıca araç sürücüsünün kaza mahallini terk etmesinin veya tespit edilememesinin sigorta açısında teminat dışında kalan hallerden olmadığını, bu nedenle öncelikle sigorta Şirketine karşı dava açılması gerektiğini, davacının, sigorta şirketine dava açmak yerine, salt sigorta şirketinin ret beyanına göre eldeki davayı açtığını, oysa sigorta şirketinin hasarın poliçe teminatı kapsamında olmadığının kanıtlanması gerektiğini savunarak, davanın reddini istemiştir.

Mahkemece davacının, kira sözleşmesinin 7. maddesi gereğince rücu şartları oluşmadan dava açtığı gerekçesiyle, ret kararı verilmiştir. Taraflar arasındaki 30.01.2007 tarihli sözleşmenin 7. maddesi kiracının kaza sonrası kiracının, kiralayanın sigortaya başvurusunu sağlayabilmesi için yükümlülüklerini düzenlemiş olup, kiracının 7. maddesinde, belirtilen durumlarda sigorta şirketine müracaat edilmemesi durumundan kiracının sorumluluğu düzenlenmiştir. Söz konusu madde

sigortanın ödeme yapmaması halinde davalının sorumluluğunu kaldıran bir düzenleme bulunmamaktadır. Zira sözleşmesinin 8. maddesi ile araçların tesliminde olağan kullanım dışında oluşmuş, belgelenemeyen veya sigorta şirketinden tahsil edilemeyen her türlü hasar ve zarardan kiracının sorumlu olacağı kararlaştırılmıştır.

Sözleşmedeki bu hüküm aslında hem haksız eylem hem de sözleşmeden dolayı sorumlu olan davalının sorumluluğunu sigorta şirketinin zararı tazmin etmemesi koşuluna bağlı bir sorumluluk olarak değerlendirilmesi mümkün değildir. Sözleşmenin bu hükmü, davacının zarardan asıl sorumlu olan davalı yanında sigorta şirketinin de davacı yararına sorumluluğa katılmasını sağlamaya dönük bir düzenlemedir.

Ayrıca, sözleşmede sigorta şirketi hakkında tüm yasal yolların tüketilmesi durumunda dahi zararı tazmin olanağı kalmadığı takdirde davalı kiracıya yönelinmesi gerektiğine ilişkin bir koşul yoktur. Sigorta poliçesi davacı yararına düzenlenmiş olmakla davacı, asıl zarar sorumlusu olan davalı yanında sigorta şirketini de müteselsil sorumlu haline getirmiş olup, müteselsil sorumlulardan birlikte ya da münferiden tazminat talebinde bulunması mümkündür.

O halde mahkemece işin esasına girilerek sonucuna göre bir karar vermek gerekir iken, sözleşme hükmüne yanlış anlam vermek suretiyle yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması bozmayı gerektirmiştir.