Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/11740 K.2012/14711

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı alacak davasına dair kararın temyiz incelemesi duruşmalı olarak davacı ve davalı tarafından süresi içinde istenilmekle gün tayin edilerek taraflara gönderilen davetiyelerin tebliğ edilmesi üzerine belli günde davacı vekili Av. ... ile davalı vekili Av. ...geldiler. Hazır bulunanların sözlü açıklamaları dinlendikten sonra dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Dava, kira alacağı istemine ilişkindir. Mahkemece davanın kısmen kabulüne karar verilmesi üzerine hüküm davacı ve davalı vekilleri tarafından temyiz edilmiştir.

1-Dosya kapsamına, toplanan delillere, mevcut deliller mahkemece takdir edilerek karar verilmiş olmasına ve takdirde de bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazları yerinde değildir.

2-Davacı vekilinin vekalet ücretine ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Davacı vekili,dava dilekçesinde özetle,5 yıllık kira parası 25.000 USD'nin dava tarihindeki karşılığı olan 31.462 TL'nin tahsili isteminde bulunmuş,mahkemece davanın kısmen kabulüne,5 yıllık kira parası toplamı 25.000 USD'nin dava tarihindeki merkez bankası döviz efektif satış kurundan TL karşılığı olan 31.250 TL nin tahsiline ve reddedilen kısım üzerinden davalı lehine 1.200 TL maktu vekalet ücretinin davacıdan alınıp davalıya verilmesine karar verilmiştir.

Karar tarihi olan 27.3.2012 tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12.maddesinin 1.fıkrası.

“Tarifenin ikinci kısmının ikinci bölümünde gösterilen hukuki yardımların konusu para veya para ile değerlendirilebiliyor ise avukatlık ücreti, (yedinci maddenin ikinci fıkrası, dokuzuncu maddenin birinci fıkrasının son cümlesi ile onuncu maddenin son fıkrası hükümleri saklı kalmak kaydıyla,) Tarifenin üçüncü kısmına göre belirlenir.” 2.fıkrası ise; “ Şu kadar ki asıl alacak miktarı 3.333,33 TL'ye kadar olan davalarda avukatlık ücreti, tarifenin ikinci kısmının, ikinci bölümünde, icra mahkemelerinde takip edilen davalar için öngörülen maktu ücrettir.

Ancak bu ücret asıl alacağı geçemez.” şeklindedir. Bu durumda mahkemece Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 12/2.fıkrası dikkate alınmadan davalı lehine fazla vekalet ücreti verilmesi hatalıdır.

3-Davacı vekilinin faize ilişkin hükme yönelik temyiz itirazlarına gelince:

Davacı vekili,dava dilekçesinde özetle,5 yıllık kira parası 25.000 USD'nin dava tarihindeki karşılığı olan 31.462 TL'nin kira dönemleri başından itibaren işlemiş ticari faizi ile birlikte tahsili isteminde bulunmuş,mahkemece davanın kısmen kabulüne,5 yıllık kira parası toplamı 25.000 USD'nin dava tarihindeki merkez bankası döviz efektif satış kurundan TL karşılığı olan 31.250 TL nin tahakkuk ettiği tarihten itibaren senelik yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.

3095 sayılı Kanuni Faiz ve Temerrüt Faizine ilişkin yasaya 14.11.1990 tarihinde eklenen 4/a maddesinde; “Sözleşmede daha yüksek akdi veya gecikme faizi kararlaştırılmadığı hallerde, yabancı para borcunun faizinde Devlet Bankalarının o yabancı para ile açılmış bir yıl vadeli mevduat hesabına ödediği en yüksek faiz oranı uygulanır.” hükmü getirilmiştir. Bu nedenle mahkemece hüküm alınan alacak miktarına 3095 sayılı yasanın 4/a maddesi gözardı edilerek yasal faize hükmedilmesi doğru değildir. Hüküm bu nedenlerle bozulmalıdır.