Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/12009 K.2012/11784

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalılar tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Davacı alacaklı tarafından davalı borçlular hakkında kira alacağının tahsili amacıyla başlatılan icra takibi nedeniyle düzenlenen ödeme emrine davalı borçlular tarafından yasal sürede itiraz edilmesi üzerine davacı alacaklı icra mahkemesine başvurarak itirazın kaldırılması isteminde bulunmuştur. Mahkemece davanın kabulüne karar verilmiş, karar davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İcra takibinde ve davada dayanılan karara esas alınan 1.5.2010 başlangıç tarihli ve beş yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Kira sözleşmesinde kiralayan, ... ve hissedarları olarak belirtilmiş olup, bu durumda ... ve dava konusu taşınmazda pay sahibi olan tüm paydaşların kiralayan olduğunun kabulü gerekir. Kiralayanlardan ...

12.7.2011 tarihinde tek başına kendi adına yapmış olduğu icra takibinde 2011 yılı dönemine ait Mayıs, Haziran, Temmuz, Ağustos, Eylül ve Ekim ayları tüm kira bedeli 164.449.-TL ile 1.676,57.-TL işlemiş faizin tahsilini istemiştir.

Dava konusu taşınmaz tapuda paylı mülkiyet hükümlerine tabi olduğuna göre kira parası bölünebilen alacaklardan olduğundan, mahkemece her paydaşın kendi payına isabet eden oranda kira bedeli talep edebileceği hususu üzerinde durulmadan yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmadığı gibi, kiralananın anahtarı kiracı tarafından 19.9.2011 tarihli tutanakla davacı vekiline teslim edilmekle tahliye gerçekleştiğinden tahliye tarihine kadar ödendiği kanıtlanamayan davacı payına düşen kira alacağı yönünden itirazın kaldırılmasına takibin devamına karar verilmesi,

davacı alacaklının tahliye sonrasına ilişkin isteminin kiralananın yeniden aynı koşullarla kiraya verilmesine ilişkin olup, bu husus yargılamayı gerektirdiğinden tahliye tarihinden sonraki döneme dair kira alacağı yönünden istemin reddi gerekirken, kabulüne karar verilmesi de doğru değildir.

Karar bu nedenlerle bozulmalıdır.