Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/12148 K.2012/14343

İcra mahkemesince verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı karar, davalı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü. Dava, süre bitimi nedeniyle kiralananın tahliyesine yönelik olarak yapılan icra takibine vaki itirazın kaldırılması istemine ilişkindir. Mahkemece, istemin kabulüne karar verilmiş, karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.

Davacı vekili, dava dilekçesinde davalının önceki malikle arasındaki 1.1.2009 başlangıç tarihli bir yıl süreli kira sözleşmesi ile arsa niteliğindeki taşınmazda kiracı olduğunu, kiralananı 1.11.2011 tarihinde satın alan davacının 15/11/2011 keşide, 28 /11/ 2011 tebliğ tarihli noter ihtarı ile taşınmazı satın aldığını ve kira sözleşmesinin onuncu maddesine göre sözleşmenin uzatılmayacağını, süre sonunda tahliye edilmesini davalı kiracıya bildirdiğini, ancak davalının kiralananı tahliye etmemesi üzerine İİK.272.maddesi uyarınca davalı hakkında takip yapılıp tahliye emri gönderildiğini,

davalının kira sözleşmesinin süresiz hale geldiğinden bahisle itiraz ettiğini bildirerek itirazın kaldırılmasını istemiştir. Davalı vekili kira sözleşmesinin belirsiz süreli hale geldiğini, fesih ihtarının Borçlar Kanunun'da belirtilen sürelere uygun olmadığını ileri sürerek davanın reddini savunmuştur.

Borçlar Kanunu'nun 263. maddesi süreli olarak yapılan kira sözleşmelerinde hiç bir sebep göstermeden kiracı ve kiralayana süre sonunda sözleşmeyi fesih yetkisi tanımıştır. Kiralayan kira sözleşmesinin sonunda sözleşmenin yenilenmesini istemiyorsa sürenin bitiminden itibaren bir ay içerisinde İcra İflas Kanunu'nun 272. maddesi uyarınca tahliye isteminde bulunabilir

Olayımıza gelince. Takibe ve davaya dayanak yapılan ve karara esas alınan 1.1.2009 başlangıç tarihli ve bir yıl süreli kira sözleşmesi konusunda taraflar arasında bir uyuşmazlık bulunmamaktadır. Sözleşmede kiralanan otopark olarak tanımlanmış ve taraflarca arsa niteliğinde olduğu kabul edilmiştir. Buna göre kiralananın niteliğinin gayri musakkaf olduğu ve Borçlar Kanunu hükümlerine tabi olduğu anlaşılmaktadır. Bu konuda taraflar arasında bir uyuşmazlık da yoktur.

Sözleşmenin onuncu maddesine göre kontratın sona ermesinden bir ay önce taraflar yazılı olarak ihtarda bulunmadıkları takdirde kontrat bir yıl daha uzamış ve yenilenmiş olur. Taraflarca sözleşmenin onuncu maddesine göre süresinde feshi ihbarda bulunulmadığından 1.1.2009 başlangıç tarihli kira sözleşmesi 1.1.2011 tarihine kadar uzamış ve bu tarihte de sonlandırılmadığından 1.1.2011 tarihinden itibaren Borçlar Kanunu'nun 263. maddesi hükmü gereğince süresiz hale gelmiştir.

Davacı ise 15.11.2011 tarihinde keşide ettiği ihtarnamesinde sözleşmeyi fesih ettiğini, kiralanın tahliyesini

bildirmiş, aynı amaçla 23.1.2012 tarihinde davalı hakkında İİK.'nun 272. maddesi gereğince icra takibi yapmıştır. Ne var ki anılan madde süresiz hale dönüşmüş kira sözleşmesi hakkında uygulanamaz. Bu durumda uyuşmazlığın yargılamayı gerektirdiği gözetilerek itirazın kaldırılması isteminin reddine karar vermek gerekirken yazılı şekilde karar verilmesi hatalı görüldüğünden kararın bozulması gerekmiştir.