Yargıtay 6. Hukuk Dairesi E.2012/12181 K.2012/14465

Mahalli mahkemesinden verilmiş bulunan yukarıda tarih ve numarası yazılı tahliye davasına dair karar, davacı tarafından süresi içinde temyiz edilmiş olmakla, dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü.

Uyuşmazlık iş yeri ihtiyacı nedeniyle tahliye istemine ilişkindir. Mahkemece istemin reddine karar verilmiş,hüküm davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.

İhtiyaç iddiasına dayalı davalarda tahliyeye karar verilebilmesi için ihtiyacın gerçek, samimi ve zorunlu olduğunun kanıtlanması gerekir. Devamlılık arzetmeyen geçici ihtiyaç tahliye nedeni yapılamayacağı gibi henüz doğmamış veya gerçekleşmesi uzun bir süreye bağlı olan ihtiyaç da tahliye sebebi olarak kabul edilemez. Davanın açıldığı tarihte ihtiyaç sebebinin varlığı yeterli olmayıp, bu ihtiyacın yargılama sırasında da devam etmesi gerekir.

Olayımıza gelince. Davacı vekili, dava dilekçesinde,davalının 1.11.1994 başlangıç tarihli kira sözleşmesi ile kiracı olduğu binayı davacı şirketin TOKİ'den satın aldığını,davacı şirketin hastane tesisi amacıyla kurulan bir şirket olduğunu bu yere ihtiyacı olduğunu belirterek 6570 sayılı yasanın 7/c maddesi gereğince işyeri ihtiyacı nedeniyle kiralananın tahliyesini talep ve dava etmiştir.

Davalı,davacının kötüniyetli olduğunu,kiralananda hastane işleten davalının ticaret ünvanına çok benzer bir ticaret ünvanı aldığını,ihtiyacın gerçek ve samimi olmadığını,bu yeri davacının devraldığı Ahmet kazan ve Fatih Türk'ün de davalıya ihtiyaç nedeniyle tahliye istemi içeren ihtar gönderdiklerini,davacının amacının fahiş kira artışı sağlamak olduğunu,dava konusu yerin İnternet' de satış ilanlarının bulunduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.

Davacı şirketin hastane vs. açmak ve işletmek üzere kurulduğu,davacı tanık beyanlarına göre davacı şirketin sağlık alanında faaliyet gösterdiği ve yine davacı şirket tarafından işletilen görüntüleme merkezi bulunduğu, bu yeri de görüntüleme merkezi olarak kullanmak istedikleri anlaşılmaktadır. Mahkemece, davacının tahliye tehdidi altında olduğuna ilişkin iddiası olmadığı, ihtiyaç gerçek ve samimi kabul edilse bile davacı şirketin mevcut işini genişletme için bu yerin tahliyesini istediği,iş genişletme ihtiyacının zorunlu ihtiyaç niteliğinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Yargıtay Hukuk Genel Kurulunun 1.10.1997 gün ve 1997/6-630-762 sayılı kararı ve Yargıtay 6.Hukuk Dairesinin yerleşik içtihatlarına göre, özel teşebbüslerin ticaretini genişletme amacı ve bu doğrultudaki gereksinimleri 6570 sayılı yasada tahliye sebebi olarak tanımlanan zorunlu ihtiyaç olarak kabul edilmektedir. ./..